`Umbrella´ View my profile

Ikki's Birth Day (Season II) [45%]

posted on 17 Nov 2012 22:18 by inzaigarz in FictionSS directory Fiction

Saint Seiya : Original & The Lost Canvas

After War : Ikki's Birth Day (Season II)

Paring : Kagaho x ?? , Ikki x Mimir

Story by : `Umbrella´

 

 

 

 

 

วันที่ 15 เดือนสิงหาคม

วันเกิดของฉัน...ผ่านมาอีกปีแล้ว และเช่นเคย... ฉันฉลองกับแค่น้องชายเท่านั้น...

และปีนี้แปลกไปกว่าทุกปี...

เพราะว่าชุนติดสอบทั้งวันที่โรงเรียนมูลนิธิแกรนด์...

มากับฉันไม่ได้...

และฉันก็...

“Fuuuuuuuuuuuu---” ฉันรีบยกมือปิดหูตัวเองและมองคนที่โวยวาย นั่งอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับฉัน...ร่างสูงโปร่งใส่เสื้อผ้าซ้อนหนาหลายชั้นกางเกงยีนลีวายส์สีดำ รองเท้าผ้าใบสีแดงเข้ม สวมหมวกไหมพรมสีดำเอาผมปิดหน้าปิดตา ใส่สร้อยข้อมือสีเงินวาววับดูมีราคา เจ้าตัวจงใจปกปิดใบหน้าที่เหมือนฉันยังกับแกะนั่นไว้ภายใต้เส้นผมดำขลับของตัวเอง

ตอนนี้เรากำลังนั่งอยู่ในร้านสเต็กชื่อดังกลางกรุงวอชิงตันดีซี สหรัฐอเมริกา นอกจากพวกเราจะถูกใครบางคนหลอกให้มาเที่ยวที่อเมริกานี่แล้ว...เรายังต้องมาแบบสองต่อสองซึ่งเป็นบรรยากาศที่น่าสยองมากสำหรับฉันและไอ้บ้าที่กำลังสติแตก(เพราะเรื่องอะไรฉันก็ไม่ทราบ ยังไม่งัดออกมาพูดเลยตั้งแต่มาถึงนี่)

เรามาถึงที่นี่ตั้งแต่บ่ายแล้ว เพราะโดนหลอกว่าให้ทำภารกิจที่ซาโอริสั่งมา ส่วนไอ้หัวดำใส่หมวกไหมพรมสสีดำนี่ก็โดนยัยแพนด้าหลอกให้มาตามหาราดาแมนทีสอีกคนที่ไม่ใช่สามีเจ้าคาน่อนที่อังกฤษ แต่ยัยแพนด้าจองตั๋วผิดเลยได้มาลงที่อเมริกา (ได้ยินว่าฮาเดสรู้สึกรำคาญที่แพนด้าเอาแต่เกาะแกะไอ้โฮะ จนไอ้โฮะมันหงุดหงิดไล่เผาปราสาทที่เยอรมันของยัยแพนด้า ฮาเดสก็เลยปลุกราดาแมนทีสรุ่นลอสแคนวาสมาให้ยัยแพนด้า แต่ดันไปคืนชีพให้อีท่าไหนไม่ทราบ ถึงได้มาคืนชีพที่กรุงลอนดอน อังกฤษ และก็บังเอิญอีกที่ยัยแพนด้ามันจองตั๋วให้ไอ้โฮะผิด เลยได้มาลงที่วอชิงตันดีซีแทนที่จะเป็นลอนดอน) ราดาแมนทีสคนนี้มีชื่อว่าราฟาเอล (ฮาเดสตั้งให้ใหม่ จะได้ไม่ซ้ำกันไง) พอเห็นรูป...ยัยแพนด้าก็กรี๊ดกร๊าดใหญ่ เพราะหน้าหล่อมาก คิ้วบางกว่าอีกคนอยู่นิดหน่อย หล่อขึ้นจม... (ยัยแพนด้าโทรมาเล่าให้ฟัง ซึ่งฉันก็ไม่ยินดีเท่าไหร่ที่จะต้องฟัง)

เงียบซะ...” ฉันเอ่ยปรามเบาๆ

“Damnnnnnnnnnnnn--------!!!!!!!!” มันก็ยังคงร้องต่อไปแบบไม่สนใจคนรอบข้าง เห็นแล้วอยากจะเขกกบาลคนที่สวมหมวกไหมพรมสีดำที่นั่งอยู่ตรงข้ามจริงๆ

แกจะ...” ฉันยังพูดไม่ทันจบ...มันก็ร้องต่อ...

“Shittttttt!!!!!!!!!!!” ไอ้หัวดำนี่ก็ยังคงร้องโวยวายครวญครางเหมือนหมาสุดที่รักที่บ้านมันตายด้วยโรคเก๊าต์ ตูล่ะรำคาญที่สุดในไส้กลางกาแลกซี่ (อะไรวะ ไส้กลางกาแลกซี่?)

พอได้แล้วเว้ย!!!” ฉันร้องสวนออกไป

แกเข้าใจมั้ยวะ?!!!!!!” ไอ้เวรนี่ร้องตะคอกใส่

ไม่เข้าใจเลยว่ะ!!!” ฉันตะคอกกลับไป

ยังไม่ได้บอกเลยเว้ย!!!!” แล้วมันก็โวยวายกลับมา

แกก็บอกมาซะทีสิวะ!!!!!” ฉันกระแทกมีดปักกลางโต๊ะ

ฉึก!!!

เออ ก็ได้ ก็แบบว่า...ตอนที่รู้ว่าอาโรนได้ไป...ความรู้สึกมันแบบ...What the heck!? ทำไมอาโรนต้องไปด้วยฟะ?!!!” ไอ้คนตรงหน้านี่ก็ยังมาบ่นกับฉันต่อ แต่ไอ้ที่มันพ่นๆออกมาเนี่ย...ยังไม่ได้เล่าให้ตูฟังเลยสักกะตึ๋ง แล้วตูจะไปรู้กับมันมั้ยวะ?

เออ ตูว่าละ เรื่องน้องชายไม่แท้ของแกอีกตามเคย ว่าแต่น้องชายแกไปไหนวะ?” ฉันเข้าสู่คำถามอย่างมีสาระทันทีที่มันเริ่มสงบปากเพราะสเต็กถูกนำมาเสิร์ฟแล้ว สงสัยจะโมโหหิวล่ะสิท่า...

ฮึ้ย!!! เซ็งเป็ดที่สุดเลยว่ะ!!!” ไอ้หัวดำหงุดหงิดโมโหหยิบเอามีดสับๆสเต็ก สีหน้าโรคจิตเหมือนกำลังฆ่าหั่นศพเป็ดเอาเครื่องในไปกินเหมือนซีอุยกินตับเด็ก

ฉันสิต้องเซ็ง เพราะมันได้ลั้นลาสบายใจอยู่กับน้องชายฉันเนี่ย!!!” ฉันขมวดคิ้วกอดอกมองสเต็กหมูในจานอย่างเบื่อหน่าย

คนละเป็ดเว้ยยยยย!!!! ไอ้หอกหัก!!!” ไอ้ไก่ดำทมิฬจิ้มชิ้นเนื้อขึ้นมายัดใส่ปากอย่างหิวกระหาย นั่นทำให้ฉันก้ต้องเริ่มหั่นสเต็กกินบ้างด้วยความหิว

สรุปแล้วอาโรนไปไหน?” ฉันถามต่อด้วยความอยากรู้อยากเห็น

อิตาลี” มันตอบกลับมาสั้นๆ

หะ?” และคำตอบนั้นทำให้ฉันหันกลับมาจ้องตาไม่กระพริบทันที “ไปทำไมวะ?”

ไปทัวร์ของโรงเรียนศิลปะน่ะ อาโรนแข่งขันวาดรูปได้รางวัลชนะเลิศ ได้ไปทัวร์ฟรีพร้อมเพื่อนอีกหนึ่งคน” ไอ้ไก่นรกตอบเสียงเขียว คิ้วเข้มภายใต้เส้นผมสีดำขลับขมวดเข้าเป็นปม

อย่าบอกนะว่าเท็นมะได้ไปด้วย?” ฉันเดาเสียงเรียบ

เออเดะ”

สม...”

ชิ...เพราะว่าช่วงนั้นฉันบอกอาโรนว่าไม่ว่างหรอกนะ ท่านฮาเดสแกล้งหลอกใช้ให้ข้าไปซื้อไอโฟนห้า สุดท้ายแล้ววันนั้นท่านฮาเดสก็ไปซื้อเอง” ไก่นรกว่าพลางคว้าเอาแก้วน้ำโค้กมาดูดหนักๆสักที

แล้ว?”

พอกลับมาก็โดนยัยแพนโดร่าใช้ให้ไปตามตัวใครนี่แหละ อาโรนก็ขอร้องว่าให้ช่วย ชิ...” ถ้าให้เดา...มันคงฟังไม่จบตอนที่อาโรนขอร้อง แล้วก็รีบให้ยัยแพนด้าจัดหาตั๋วให้สินะ

แกก็เลยเร่งยัยแพนด้าสินะ? สม...” ฉันแค่นยิ้มก่อนจะหั่นสเต็กกินอีก

เฮอะ!!! ช่างเหอะวะ ไหนๆก็ได้มาแล้ว ขอไปเที่ยวหน่อยก็แล้วกัน” ว่าแล้วมันก็ส่งสเต็กมาอีก ฉันก็ได้แต่นั่งกอดอกมองมันสวาปามไปอย่างเงียบๆ

งั้นช่วงนี้จะเล่าให้ฟังก็ได้ว่าฉันไปเจอไอ้หมอนี่ได้ที่ไหน

ฉันไปเจอมันครั้งแรกที่มาที่นี่ ก็ตอนที่กำลังจะเดินไปนั่งที่บนเครื่องบิน

ใช่...สองที่นั่งฝั่งขวาติดหน้าต่างแถวกลาง

ฉันได้นั่งกับไก่ดำทมิฬจนไปลงที่วอชิงตันดีซี

โคตรจะบังเอิญ ให้ตายเถอะ โรบิน

แล้วโรงแรมที่ฉันจองไว้ก็ดันเกิดเหตุเพลิงไหม้อย่างบังเอิญเหมาะเจาะ เจ้าของโรงแรมก็เลยบอกให้ฉันไปพักที่โรงแรมใหม่ที่เขาจัดไว้ให้ซึ่งหรูหรากว่าโรงแรมที่ฉันจองไว้ แต่ขอโทษทีเถอะนะ ห้องข้างๆฉันน่ะ ห้องไอ้โฮะ...

เหมือนมีใครแอบอยู่เบื้องหลังเพื่อให้ฉันได้เจอกับไอ้ไก่ดำนรกนี่...

อ้อ ลืมบอกไป...

ฉันก็ถูกบอกว่าให้ไปทำภารกิจให้ซาโอริที่ลิเวอร์พูล เพราะคุณเธอบอกว่าอยากได้เสื้อสโมสรฟุตบอลเชลซี(?) น่าถีบชะมัดเลย... (ไอ้ที่อยากได้เสื้อน่ะ บอกทีหลังฉันขึ้นเครื่องมาแล้ว)

เออ ว่าแต่แกเถอะ ได้ข่าวว่าคบกับแฟนมาจะครบปีแล้วนี่” ไอ้ไก่เอ่ยพลางเงยหน้าขึ้นมาจากจานสเต็กจานที่สี่ กินจุชะมัด

อืม ก็วันนี้แหละ” ฉันกอดอกตอบ

จริง?” มันถามเสียงสูง “ไม่เห็นรู้เลยว่ะ”

ว่าแต่แกเถอะ ยังไม่เห็นจะถูกใจคบกับใครเลย จะตายบนคานรึไง?” ฉันกวนมัน

ปากกล้าไปเถอะน่า ในใจน่ะมีแล้วโว้ยยย!!!” มันตอบกลับมายิ้มมุมปาก

จริง?” ฉันขึ้นเสียงสูง “ใครวะ?”

ไม่บอกเว้ยยย!!!!” มันยักคิ้วให้

เออ โสดไปนานๆเถอะแก แล้วจะเสียใจ” ฉันแซวมัน

เออ อิจฉาคนมีแฟนจังเลยว่ะ ให้ตาย...”

แล้วโสดอยู่ตอนนี้สบายดีเหรอวะ?”

คนโสดอย่างข้ายังต้องผวาตราบใดที่แพนโดร่ายังไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตน” มันพูดพลางลูบแขนเบาๆ

ไหนว่ายัยแพนด้ามันปิ๊งรักกับราฟาเอลอะไรนั่นอยู่ไง?” ฉันสงสัยขมวดคิ้วมอง

ปิ๊งก็ปิ๊ง แต่ยังไม่ได้เจอตัวจริง หล่อนเลยจ้องฉันแทนน่ะสิ หึ...” มันว่าพลางแสยะ “เพราะว่าหล่อนทำให้ฉันไปจีบสาวคนนั้นไม่ได้”

อยากรู้จริงๆว่ะ ใครวะ?”

ความลับ”

เออ เก็บให้มิดล่ะแก!!!”

ช่างเหอะน่า ว่าแต่แกกับแฟนคบกันได้ยังไงวะ?” ดูมัน ทำเป็นลืม....

เออ แล้วไอ้สัตว์ปีกตัวไหนมันบังคับฉันล่ะฟระ?!!” ฉันโวยวาย

เฮอะ ก็วันนั้นฉันเมานี่หว่า!!!” ไอ้ไก่ยักไหล่ก่อนจะหยิบโค้กขึ้นมาดูดเอาๆ

เอ๊อออออ!!!! ไอ้ไก่เมาน้ำส้มมมมมม!!!!!!”

พรวดดดดดดดด!!!!!!

เออ ขอบคุณ... โคตรสดชื่นเลยว่ะ...

อย่าเอามาล้อฉันสิฟระ!!!!” ไอ้ไก่โมโหจนหน้าแดงพลางหยิบทิชชู่มาโยนใส่หน้าฉันเป็นว่าเล่น

เฮอะ แล้วพรุ่งนี้จะไปไหนกันดี? โดนคำสั่งใหม่ให้มาเที่ยวนี่หว่า ไม่รู้จักอเมริกานี่เลย ให้ตายเถอะ” ฉันหยิบทิชชู่มาซับหน้าตัวเองที่กลายเป็นที่รองรับโค้กที่ไอ้ไก่มันพ่นฝอยมาใส่

แพนโดร่าบอกให้เราเดินทางไปที่เนวาดา” ไอ้ไก่พูดเสียงเรียบ

เนวาดา? ขึ้นเครื่องอีกแล้วเรอะ?” ฉันเลิกคิ้วสูง เพราะว่าเนวาดามันอยู่ห่างจากวอชิงตันดีซีมาก คืออยู่คนละซีกของสหรัฐอเมริกากันเลยทีเดียว

อือ หล่อนบอกอยากให้เราไปเที่ยวลาสเวกัสกันน่ะ ชดเชยที่ใช้ฉันมาผิดที่ หล่อนเลยตั้งใจจะมาเที่ยวด้วยแถมเลี้ยงทุกอย่างเลย” คางาโฮะว่า

ขึ้นเครื่องวันไหน?” ฉันถามแล้วเรียกให้พนักงานมาเช็กบิล

พรุ่งนี้เช้า คืนนี้ก็รีบกลับไปเก็บกระเป๋าเลยก็แล้วกัน จองตั๋วไว้แล้ว” คางาโฮะว่าพลางดูดโค้กต่ออีกสักหน่อยแล้วลุกขึ้นควักเงินมาจ่าย

เออ...เฮ้ยๆ ไม่ต้อง ฉันจ่ายเอง” ฉันรีบแย่ง

ใครบอกจะจ่ายให้แก? อยู่ที่นี่ต้องจ่ายแบบอเมริกันแชร์เว้ย!!!” คางาโฮะยักไหล่พลางจ่ายให้พนักงานตามราคาที่ตัวเองกิน

...หน้าแหกเลยตู... (ว่าแล้วก็รีบจ่ายแล้วรีบตามมันกลับโรงแรม)

.

ที่โรงแรม ห้อง 1261

อ้าว นายทำงานที่ลาสเวกัสด้วยงั้นเหรอ?” ฉันถามเสียงเรียบนอนเล่นบนเตียง

[อื้อ!!! ว่างๆก็มาเที่ยวที่ผับของท่านฮิลด้าด้วยสิ เพิ่งจะเปิดเองน่ะ] เสียงหวานใสในสายเอ่ยพร้อมหัวเราะเบาๆ

ก็ต้องดูก่อนนะว่าไอ้ไก่นรกนั่นจะไปไหน แถมยังต้องหนีบยัยแพนด้าไปเที่ยวด้วย สะพรึงกันไปทั้งสันหลังเลยล่ะ” ฉันเอ่ยอย่างหงุดหงิด

[แพนโดร่าไปด้วยเหรอ? ไหนนายบอกฉันไงว่าแพนโดร่ายังอยู่ที่ยมโลก?]

หล่อนจะไปเจอฉันที่ลาสเวกัสน่ะสิ จองตั๋วมาให้เรียบร้อยแล้วเชียว”

[งั้นเหรอ? ไปที่ยวกับสาวแบบนี้ ฉันหึงนะ] คนในสายบอกแกมเล่นแกมหยอก

ไม่ต้องมาหึงเลย ฉันไปกับคางาโฮะด้วย ยัยแพนด้าไม่สนใจฉันที่มีแฟนแล้วหรอก” ฉันตอบไปพลางอมยิ้ม

แอ๊ด...

[แฟนมีสาวไปเที่ยวด้วย ยังไงก็ต้องหึงไว้ก่อนนี่นา ถึงนายจะไม่หล่อแต่ก็โดนสเป็คผู้หญิงหลายคนนี่นา แพนโดร่าก็เคยชอบนายไม่ใช่เหรอ?] อีกฝ่ายทำเสียงงอนๆใส่ เฮ้อ...ขี้งอนจัง แต่ก็ไม่ได้งอนจริงๆนี่นะ...ให้อภัยก็ได้

ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ถ้าไม่ทำก็โดนหักเงินเดือนอีก เพราะซาโอริดันกลายเป็นเพื่อนสนิทกับยัยแพนด้าไปแล้วนี่” ฉันเอ่ยเสียงเรียบ

รีบคุยให้เสร็จแล้วก็รีบนอนได้แล้ว รำคาญว่ะ” อีกเสียงนึงที่ดังขึ้นไม่ใกล้ไม่ไกลนักทีให้ฉันชะงักแล้วเอามือปิดตรงไมโครโฟนมือถือแล้วหันมามองเจ้าของเสียง

ไอ้ไก่ดำทมิฬ” ฉันด่ามัน

ไอไก่ย่างวิเชียรบุรี” มันด่ากลับหน้านิ่ง

แกเข้ามาได้ยังไง?”

ปีนข้ามระเบียง”

แล้วแกเข้ามาทำไม?”

จะยืมมือถือว่ะ”

จะยืมทำไม?”

โทรหาอาโรน”

แบตหมดเรอะ?”

เออ”

งั้นรอแป๊บ”

[อะไรเหรอ อิคคิ?] คนในสายได้ยินฉันพูดกับคนอีกคนเลยถามออกมา

ไก่ย่างห้าดาวมันจะยืมมือถือน่ะ”

[อ๋อ งั้นฉันจะวางแล้วนะ ฝันดี]

อืม ราตรีสวัสดิ์” ฉันกรอกเสียงลงไปแล้วตัดสาย จากนั้นก็ยื่นมือถือให้ไอ้ไก่ที่ยืนหงอยอยู่เพราะโทรหาน้องเทียมไม่ได้

ขอบใจ”

ขาดน้องไม่นานแม่งกลายเป็นไก่ติดเชื้อH1N1 เชียวนะแก” ฉันแซว

เออ ได้ข่าวว่าแกโทรหาน้องก่อนโทรหาแฟนอีกนี่?” มันเลิกคิ้วมองพลางแสยะยิ้ม

เออ เรื่องจริง ยอมรับว่ะ กลับไปโทรที่ห้องแกโน่นไป ฉันจะนอนแล้ว” ฉันโบกมือไล่มันก่อนจะซุกตัวลงที่ผ้าห่มนวม

พรุ่งนี้เจ็ดโมงเช้าที่ล็อบบี้ เช็กเอ้าท์ให้เรียบร้อยด้วย”

รู้แล้ว”

นอนฝันเห็นผีซะ ฉันกลับห้องละ”

เออ ราตรีสยอง”

 

.

.

.

 

เช้าวันต่อมา

แกสายไป 37 วินาที” ไอ้ไก่ดำทมิฬนั่งกอดอกรออยู่ที่โซฟารับแขกที่ล็อบบี้พร้อมกระเป๋าเดินทางของตัวเองขนาดกะทัดรัดพอๆกับขนาดของฉัน อย่างน้อยมันก็เป็นผู้ชายที่ไม่ติดสำอางแถมไม่ดูแลตัวเองด้วยสินะ คงจะพกมาแต่เสื้อผ้า ไม่มีเครื่องสำอางอะไรทำนองนั้น (ถ้าให้เทียบกับไอ้เป็ดติดแม่...รายนั้นพกเป็นชุดบำรุงผิวทั้งกลางวันและกลางคืนเลยล่ะ สยองชะมัด) หมอนี่ใส่ชุดใหม่สไตล์เดิม และไม่ลืมที่จะใส่หมวกไหมพรมเอาผมปิดหน้าอีกเช่นเคย

เฮ้ย...แค่วินาทีเอง แกจะเข้มงวดเกินไปมั้ย?” ฉันกระชับสายสะพายกระเป๋าก่อนจะกอดอกถอนหายใจมองไอ้ไก่ที่เข้มงวดเรื่อวเวลาไม่เข้าเรื่อง

มาปรึกษากันก่อน ว่าเราสองคนจะอยู่กับแพนโดร่าอย่างสงบสุขได้อย่างไร...” มือข้างหนึ่งของมันกระชากคอเสื้อฉันให้ลงมานั่งที่โซฟาฝั่งตรงข้าม

...หะ? มีงี้ด้วย?...

แน่นอนว่าเป้าหมายของแพนโดร่าอยู่ที่ราฟาเอล แต่วันนี้เราจะไปเจอแพนโดร่า เธอต้องหันมาเกาะแกะฉันแน่” ดวงตาสีนิลภายใต้เรือนผมสีดำสนิทฉายแววหงุดหงิด

สรุปว่า...แกห่วงสวัสดิภาพของตัวเองว่างั้น?” ฉันยกยิ้มมุมปากกลั้นหัวเราะ

แกต้องรับหน้าแพนโดร่าซะ เดี๋ยวฉันจะชิ่ง...” มันเสนอวิธีที่ทุเรศมาก...พับผ่าสิ...

ได้ไง ฉันจะไปหาแฟนที่ผับในวาสเวกัส” ฉันยักไหล่ยกยิ้มน้อยๆ

ได้ไงฟระ?” มันทำหน้าเหลอหลาทันที

เอาน่า ไปกับยัยแพนด้าก็ไม่เสียหายอะไร หล่อนจะเลี้ยงแกทุกอย่างเลยนี่นา เที่ยวฟรีแบบนี้สบายออกนา...” ฉันกล่อมมัน

แต่แกต้องไปด้วย...” มันเอ่ยเสียงต่ำแกมบังคับ

เออ ไปก็ได้ อยากเที่ยวฟรีอยู่เหมือนกัน หึๆ” ฉันตอบอย่างเต็มใจ เรื่องของฟรีไม่พลาดอยู่แล้วล่ะ โดยเฉพาะคนกระเป๋าหนักอย่างยัยคุณหนูแพนด้า เลี้ยงไม่อั้นชัวร์...

แล้วเราก็คุยอะไรอีกนิดหน่อย จากนั้นก็เตรียมไปขึ้นเครื่องที่สนามบิน

 

.
.

.

 

ที่สนามบิน

แง~!!!!!! อิคคิขา!!!!!!” แพนโดร่าพุ่งหลาวเข้าอิคคิทันที...แต่มันหลบอย่างพลิ้ว ทำให้แพนโดร่าพุ่งมาอ้าแขนกอดรอบเอวฉันเต็มๆ...

...ไม่สบอารมณ์...

แง!!!!!! คางาโฮะก็ได้ ฮือออออ!!!!” แพนโดร่าซุกอกฉันอย่างสนิทสนม โทษที...ฉันรำคาญผู้หญิงอย่างหล่อน...

ถอยออกไป!!!!” ฉันเอามือยันหน้าแพนโดร่าออกแล้วผลักเบาๆไปทางอิคคิ ซึ่งหมอนั่นทำตัวเป็นสุภาพบุรุษมากโดยการหลบแพนโดร่า แต่หล่อนก็สามารถทรงตัวอยู่ได้บนส้นสูงปรี๊ดสีแดงของหล่อน

ทำไมยะ?!!!!!” เสียงแปดสิบหลอดกรีดร้องปะทะเข้ากับเยื่อแก้วหูของฉันแล้วสะท้อนไปยังกระดูกค้อน ทั่ง โกลนในหูชั้นใน

...ช่างเป็นคลื่นเสียงที่...ความถี่และแอมพลิจูดสูงนัก...

เงียบทำไมล่ะยะ?!!!!! กรี๊ดดดดดดดด!!!!!!” หล่อนกระทืบเท้าอย่างไม่พอใจ “ฮืออออออ!!!!!! ฉันทำกระเป๋าเงินตกบนเครื่อง!!!!!! กรี๊ดดดดดด!!!!!”

หา?! แล้วเที่ยวฟรีล่ะ!?” อิคคิออกอาการก่อนใครเพื่อน

กรี๊ดดดดดดด!!!!” ฉันยกมือขึ้นปิดหูอย่างสงบเงียบแล้วมองไซเรนรถตำรวจเคลื่อนที่ได้ส่งคลื่นเสียงที่มีความถี่และแอมพลิจูดสูงอย่างนิ่งๆ พอหล่อนกรีดร้องจนเสียงแหบแล้วก็จะเงียบไปเอง...

~อาริงรัง อาราริง กิ๊งกิ๊ง ♫ กุ๊กกั๊ก ฟีโน่ โอริโอ้ แพลตินั่ม ♪~

เสียงโทรศัพท์มือถือของใครบางคนดังขึ้นมา และสุรเสียงอันแสนจะปัญญาอ่อนนั้นต้องเป็นของผู้หญิงหนึ่งเดียวนี่ยืนกรี๊ดอย่างไม่ต้องสงสัย...

ไงยะ?!” แพนโดร่าหยิบมือถือขึ้นมาแล้วลั่นเสียงลงไป

[…]

อ้อ เจอแล้วเหรอ...ขอบใจย่ะ!!!” หล่อนกระแทกเสียงแล้วยิ้มเยาะ มือฉันเริ่มสะกิดอิคคิเพื่อให้ช่วยสังเกตท่าทีของหล่อน

[…]

ก็ลงมาสิยะ!!! อยากตีตั๋วไปห้องกรงรึไง อิคคิกับคางาโฮะเค้ารออยู่นะยะ!!!!!” หล่อนเริ่มเท้าสะเอวแล้วยิ้มคุยฉอดๆ ฉันกับอิคคิเริ่มจะถอยเท้าหนีเมื่อรู้ว่าหล่อนเริ่มเผลอ...

[…]

แหม เพราะเห็นว่าเป็นดอกไม้งามในดงผึ้งผู้หรอกนะถึงได้พามาเปิดหูเปิดตาด้วย เจ๊เลี้ยงเอง ไม่ต้องห่วงหรอกย่ะ!!!! รีบๆลงมาได้แล้ว เจ๊จะให้คุยกับคนที่เธอไม่ได้เจอมานานนะ!!!!” ว่าแล้วหล่อนก็ตัดสายทันที “กรี๊ดดดดดดดดดด!!!!!!!!! พวกนายจะไปไหนกันยะ?!!!!!!!!!!”

เสียงแหลมแสบแก้วหูยิ่งกว่า เดอะ แฟนธ่อม ออฟ ดิ โอเปร่า ดังขึ้นมาจากด้านหลังที่ฉันกับอิคคิกำลังจะเตรียมหนี... หล่อนเห็นพวกฉันกำลังจะหนี... ซวยมหาซวย ทำไมเราไม่รีบเดินให้ไวกว่านี้นะ...

เอ่อ พอดีหิวน้ำ กำลังจะไปซื้อน้ำน่ะ” อิคคิใช้สกิลแถแหลเนียนสดต่อหน้าแพนโดร่า แล้วหล่อนก็มองมาทางฉัน

อยากกินเบอร์เกอร์คิง...” ฉันชี้ไปทางด้านหลังที่มาร้านเบอร์เกอร์คิงอยู่ร้านหนึ่งเพื่อความเนียนในการแถ...

ย่ะ!!!!! รออีกหน่อยสิยะ ผู้ติดตามฉันกำลังไปเก็บกระเป๋าตังค์ให้ เดี๋ยวเลี้ยงแน่นอนย่ะ” แพนโดร่ากอดอกแล้วแสยะยิ้ม คิดว่าหล่อนสวยเลิศขนาดไหนกัน สู้เธอคนนั้นก็ไม่ได้...

...และเธอคนนั้น...ยืนอยู่ข้างหลังแพนโดร่า...ไม่กี่ก้าว...เดินมาอย่างสง่าผ่าเผย...

ฉันดึงหมวกให้ปิดลงมาครอบครึ่งหน้าทันที ทำทีมองไปทางอื่นไม่สนใจเธอ มือล้วงเข้ากระเป๋ากางเกงทั้งสองข้างพลางเช็ดเหงื่อที่เริ่มขึ้นตามฝ่ามือออก

...อาโรนบอกว่าอาการแบบนี้คือความตื่นเต้น...

แพนโดร่า กระเป๋าใบนี้ใช่มั้ย?” เธอยื่นกระเป๋าใบสีชมพูแป๋นแหลนให้แพนโดร่าโดยที่ไม่สนใจพวกฉัน

กรี๊ดดดดดด!!!!!!! ขอบใจมากย่ะ!!!!! มาให้ม๊วบๆสักทีมะ~!!!” หล่อนรีบหันไปกอดคอทันทีด้วยความดีใจ อิคคิยืนมองอย่างงงๆแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ฉันเดาจากสายตาเอาน่ะ

ไวโอเล็ต?” ฉันเอ่ยทักอย่างอดไม่ได้

หืม? คางาโฮะ?” เธอยิ้มเซ็กซี่ตามแบบฉบับของเธอ ฉันล่ะวิงเวียนศีรษะตลอดเมื่อเห็นเธอยิ้มแบบนั้น...

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet