`Umbrella´ View my profile

Love conquers all [Aiolia x Marin , Regulus x Yato]

posted on 26 Aug 2012 12:05 by inzaigarz in FictionSS directory Fiction

Saint Seiya : Original & The Lost Canvas

Holidays : Love conquers all

Paring : Aiolia x Marin , Regulus x Yato

Story by : `Umbrella´

 

 

 

 

 

February 14th

วันนี้น่าเบื่อจริงๆ...

ก็แหงสิ...คนโสดอย่างผม...ก็ต้องมานั่งจ๋องกันในวันแห่งความรัก เพราะว่าแฟนยังไม่มี

อ้อ ลืมแนะนำตัวไป กระผม...ลีโอ ไอโอเรีย โกลด์เซนต์ประจำราศีสิงห์คนปัจจุบันครับ ตอนนี้กำลังนั่งอิจฉาตาร้อนมองพี่ชายที่แอบมีใจให้กันและกันกับซาง่า ซึ่งเดินผ่านหน้าไปแบบไม่เหลียวมองน้องชายเลย...เศร้าอ่ะ อิจฉาเน้~!! T^T

คนอื่นๆเค้าอาจจะนั่งคิดถึงใครบางคนอยู่ก็ได้ เพราะบางคนก็ไกลจากคนรัก อย่างชากะกับมูงี้...มูชอบหนีไปอยู่จามิล ส่วนชากะก็...ด้วยความขี้เกียจของท่านจึงมิได้ตามไปแต่อย่างใด (ไม่ลงทุนเล้ยยยยย!!) ก็เลยมานั่งคิดถึงแฟนอยู่ข้างๆวิหารผมนี่แหละครับ

และแน่นอน...ผมก็ด้วย เง้อ...คิดถึงมารีน เธอหายไปไหนเนี่ย...(นั่งกอดเข่า) ซิกๆ T-T

เฮ้อ...โยมเรียอาตมาคิดถึงแกะจริงๆนะ” จู่ๆชากะก็เปรยขึ้นมา ไม่ต้องบอกก็รู้เฟ้ย! หน้าแกก็ออกอาการถึงขนาดนั้น

คิดถึงก็ไปหาเขาสิ! บอกฉันทำไม ไม่ใช่มูซะหน่อย” ผมตะโกนข้ามวิหารไปบอกชากะ แต่ดูเหมือนชากะจะเข้าใจไปอีกแบบ

ถ้าโยมเรียเป็นมูจริงๆ อาตมาไม่แค่บอกหรอก...จับฉันเพลไปเลย...” ดูมัน...ยังจะมาพูดแบบนี้อีก ไอ้พระเก๊ปัญญาอ่อน ใครมันยกย่องให้เป็นบุรุษผู้ใกล้เคียงเทพเจ้าได้เนี่ย?!

แต่เอ...จะว่าไปก็ใกล้เคียงอยู่นะ เหมือนคนที่ท่านอาเธน่าชอบมาบ่นให้พี่รอสฟังบ่อยๆ(ส่วนผมก็แอบไปฟัง) ชื่ออะไรน้า...ได้ยินว่ามหาเทพๆอะไรสักอย่าง...

ช่างเหอะ ไม่สอดรู้เรื่องชาวบ้านเป็นการดีต่อเงินเดือน เดี๋ยวนี้ยิ่งโดนหักบ่อยๆอยู่ โทษฐานที่เอาแต่จีบมารีนโดยไม่สนใจฝึกซ้อมพวกเซนต์ฝึกหัด

ว่าแต่โยมเรียเถอะ วันนี้ไม่ไปหามารีนเหรอ?” ชากะถามด้วยน้ำเสียงกึ่งสงสัย สมเพชตรูด้วยล่ะสิครึ่งนึง -*-;

วันนี้มารีนไม่อยู่อ่ะ ไปหาที่บ้านแต่เช้าแล้ว เจอแต่กระดาษแปะไว้ที่ประตูแล้วเขียนว่า 'วันนี้ไม่อยู่ ไม่รับของขวัญ' ด้วยอ่ะ” ผมเอาผ้าเช็ดหน้ามากัดเล่นแก้เซ็ง ไม่มีมารีนแล้วเรียจะอยู่ยังไง โฮ~! TOT

น่าสงสารจังนะ โดนหนีแบบนี้ทุกๆวาเลนไทน์เลยนี่นา” ยิ่งพูดก็เหมือนยิ่งตอกย้ำ...

ถ้าแกไม่พูดจะเป็นการดีมาเลยล่ะ เพื่อนเอ๋ย... TT” ผมตะคอกเบาๆตอบกลับมันไป

อาตมาแค่แซวเล่นน่ะ อย่าคิดมากนะโยมเรีย” ชากะเอ่ยด้วยน้ำเสียงห่วงใยก่อนจะเงียบหายไป สงสัยไปนั่งสมาธิแล้วมั้ง

ว่าแต่ว่า...บอกช้าไปมั้งแก... อ๊ากกกกกกกกกกกก!!!!! มารีนนนนนนนนนนนน!!!!!!!!! เธออยู่ไหน ที่รักจ๋า~!!!! TOT (มาเป็นเพลง =_=;) ฉ้านคิดถึงเธอ~!!! สุดหัวจายยยยยยยย~!!!!

เอิ่ม...ปล่อยผมบ้าไปเถอะ ขาดมารีนก็เหมือนน้ำทะเลขาดเกลือ เรียจะรักมารีนดุจเกลือรักษาความเค็มนะจ้ะ TOT (ไอ้บ้า =[]=!)

 

.

.

.

 

March 14th

แล้ววันนี้ก็น่าเบื่ออีกวัน...

แต่อย่างน้อยก็คลายเหงาลงหน่อยด้วยการเพิ่มสมาชิกในวงการคนโสดอย่างผม...

ก่อนอื่นต้องย้อนความไปเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา พี่รอสบอกว่าท่านอาเธน่าได้พาพวกโกลด์เซนต์รุ่นลอสแคนวาส(พี่รอสพาเรียกอ่ะ)มาจากต่างประเทศ ซึ่งท่านอาเธน่าก็ได้ชุบชีวิตขึ้นมาเมื่อประมาณสามเดือนก่อนได้...ประมาณช่วงปีใหม่อ่ะ (ก็หลังจากที่ชุบชีวิตพวกผมหลังจากสงครามกับฮาเดสจบลงนั่นแหละ)

ท่านบอกว่าอยากให้พวกเรารู้จักกันไว้ ก็เลยขอให้เตรียมที่พักไว้ด้วยเพราะจะให้พักร่วมวิหาร ผมก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก เพราะคู่หูคนใหม่ที่ว่าเป็นแค่เด็กวัยรุ่นธรรมดาๆคนนึงที่ชื่อหรูหราอลังการ เป็นชื่อดาวหัวใจสิงห์ จะว่าไปผมก็ชอบชื่อเขานะ หน้าตาก็น่ารักด้วย เหมือนผมตอนเด็กๆ >_< (แกชมตัวเองใช่ป้ะ? = =;)

อ้อ...นอกจากพวกโกลด์เซนต์แล้ว ก็ยังมีสองพี่น้องคู่นึง บรอนซ์เซนต์สองคน ซิลเวอร์เซนต์สองคน อดีตเคียวโกหนึ่งคน อดีตโกลด์เซนต์สามคน และมังกรอีกหนึ่ง อืม ดูเหมือนแซงค์ทัวรีจะมีคนเพิ่มนะเนี่ย แต่ก็ดีนะ ครึกครื้นดี ชอบอ่ะ ฮ่าๆๆ ^_^

เฮ้อ...” เสียงของใครบางคนกำลังถอนหายใจ เด็กชายชื่อหรูคนนั้นเอง...

มีอะไรเหรอ เรกูลัส?” ผมถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย ตลอด 14 วันที่อยู่ด้วยกันเนี่ย...เอาแต่ถอนหายใจ เดี๋ยวก็อายุสั้นหรอกสิงห์น้อย = _=; ยังเด็กอยู่เลย จะรีบแก่ไปทำไมเนาะ =3=

เขาไม่รับรักผมอีกแล้ว” เรกูลัสพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ เฮ้ย...ใครกล้าหักอกคู่หูของผมเนี่ย O[]O!!

ใครเหรอ?” ผมถามแบบอยากรู้อยากเห็นสุดฤทธิ์ (แล้วไอ้คำกล่าวข้างต้นนั่นล่ะแก =_=)

ยาโตะ”

 

.

.

.

 

และแล้วก็วันนี้...

April 13th

เง้อ...พี่รอสอ่ะ คิดจะแกล้งน้องชายคนนี้หรืออย่างไร? T^T” ผมบ่นไปร้องไห้ไปพร้อมกับจัดซุ้มดอกไม้ไปด้วย

ไอโอเรีย วันพรุ่งนี้วันสำคัญของพี่นะ ยิ้มเข้าไว้ เอ้า ยิ้มมมมม...” ว่าแล้วพี่รอสก็ตรงเข้ามาฉีกแก้มทั้งสองข้างของผมจนมันบานไปถึงรูหู

“=__________________________________________=;;;” << กระผมเอง

เรียเอ๊ย แกจะเศร้าไปทำไม กะอีแค่พี่จะแต่งงานเนี่ย =_=; พี่ไม่ทิ้งแกหรอก ไอ้น้องรัก” พี่รอสตบมือลงบนหัวบนดังปุๆ

แต่งงานวันพรุ่งนี้...แบล็กเดย์เนี่ยนะ?! เยาะเย้ยคนโสดนี่หว่า... TOT” ผมต่อยเปรี้ยง แต่พี่รอสหลบทันและยิ้มแผล่ใส่

แล้วแกจะไปคิดว่ามันเป็นแบล็กเดย์ทำไมเล่า?! มาประเทศไทยทั้งที...วันนี้สงกรานต์สิถึงจะถูก!!!” พี่รอสยิ้มร่าพลางชูนิ้วโป้งให้

แต่ไม่ทันไรก็...

ซ่า~!!!

ใครสาดน้ำมาใส่ว่าที่เจ้าบ่าวก็ไม่รู้ ผมชะโงกไปดูทางด้านหลังก็พบว่า...

ฮะๆๆๆ เอาแต่แกล้งน้องชาย ไม่สมเป็นเคียวโกเลยนะ ไอโอรอส!” ท่านซิซีฟอสนั่นเอง แหม...ได้ยินมาจากท่านชิออนว่าท่านน่ะทั้งรูปหล่อ ใจดี เป็นสุภาพบุรุษ และอบอุ่น แต่ใครจะคิดล่ะว่าจะขี้แกล้งไม่ต่างอะไรกับพี่รอสเลย...

ง่ะ ท่านซิซีฟอส~!!” พี่รอสร้องเลย ฮ่าๆๆ แอบสะใจ ท่านซิซีฟอสขยิบตาให้ผมด้วย สงสัยจะแก้แค้นแทนผมแน่เลย อิอิ

ฮ่าๆๆๆ เย็นฉ่ำๆๆๆ ^O^” เฮียแกก็วิ่งไปหยิบสายยางมาฉีดใส่พวกผมใหญ่เลย

เฮ้ยยยยย!!! ดอกไม้เปียกหมดแล้วโว้ย~!!! เดี๋ยวเมียฉันก็มาเอ็ดหรอก!!” ท่านมานิกอลด์เดินเข้ามาหยุดการละเลงสายน้ำเย็นๆของท่านซิซีฟอสเสียยกใหญ่

เอาน่าๆ ดอกไม้จะได้สดชื่น ^^~” ท่านซิซีฟอสยกสายยางฉีดใส่ท่านมานิกอลด์ และท่านก็ยกตะกร้าดอกไม้ที่แบกใส่หลังมาบังหน้าไว้ไม่ให้เปียก

เดี๋ยวมันก็เหี่ยวหมดหรอก! เมียกับลูกเมียอุตส่าห์ไปหามาให้ ^_^++” ท่านมณียิ้มร่า ส่งสายตาจิกๆไปทางท่านฟอส

ปากบอกอย่างนั้น แต่ก็ดันยกตะกร้าดอกไม้มาบังน้ำเฉยเลยนี่?” ท่านฟอสยิ้มมุมปาก หรี่ตามองแบบมีเลศนัย

เออ ช่างเถอะ รีบจัดก่อนที่เอลซิดจะมาตรวจดีกว่า แม่งานเขาของจริงนา” ท่านมณีรีบจัดการมัดดอกไม้เป็นช่อๆแล้วส่งให้ผมกับท่านฟอสไปประดับตกแต่งตามที่ต่างๆในสวนดอกไม้ของรีสอร์ทแห่งหนึ่งที่ริมทะเล (ใครมันคิดจะมาจัดที่นี่ฟระ? ลำบากพวกตรู//เรีย) (ตรูเอง ผิดรึไง//เฮียรอส)

เฮ้อ แทนที่จะลากพวกซิลเวอร์มาช่วยงานหน่อยก็ไม่ได้ ท่านอาเธน่าให้พวกนั้นเล่นไลจับตุ๊กแก(จิ้งจก/มิสตี้)กันซะงั้น งกจริงๆ” ผมบ่นไปทำไป ไอ้ว่าที่เจ้าบ่าวก็นั่งหน้าระรื่นอยู่บนเก้าอี้

เอ้าๆๆๆ ขยันหน่อยๆ คืนนี้จะได้ปาร์ตี้สละโสดกันสนุกๆ...”

โป๊ก~!!

ไม่รอให้ไอ้พี่เวรพูดจบ ผมก็บินฝักบัวรดน้ำไปใส่หัวเคียวโกหน้าใหม่ที่แซวผมเป็นระยะๆอยู่อย่างแรง...ชะอุ้ย สงสัยจะแรงไป เลือดอาบหัวเลยง่า TOT

ไอ้เรียยยยยยยยยยยยยยย!!!!!”

เง้ออออออ โคตรไม่ได้ตั้งใจเลยอ่าาาาาาาาาาาา!!!!”

 

.

.

.

 

ตกเย็น

ปาร์ตี้สละโสด ริมหาดป่าตอง จ.ภูเก็ต ชายหาดส่วนตัวของท่านอาเธน่าที่ซื้อจากท่านโปเซดอน

ผมเดินมานั่งริมขอบสนามวอลเล่ย์บอลอย่างเซ็งๆ ไหนท่านอาเธน่าบอกว่ามารีนจะมาตอนเย็นๆไง จนอาทิตย์จะลับขอบฟ้าแล้วยังไม่เห็นคนสวยเลยอ่ะ TOT

ว่ะฮะๆๆๆ ชายหาดดดด!!! น้ำทะเล~!!! ^O^” โน่นเลย...คนแรกที่ลั้ลลา ปู่โก้...

ให้ตายเถอะ! ใส่ชุดอะไรลงไปเล่นน้ำน่ะ?! -*-” ท่านชิออนขมวดคิ้ว(?)ย่น ถอนหายใจกับท่าทีที่ไม่แก่ของสามี

อะไรน้า~?! ชิชิอยากให้โก้ใส่ชุดว่ายน้ำเหรอ?!! *O*” ปู่โก้ยิ้มร่า และแน่นอน...

พลั่ก!!!

เจ้าบ้า! อายเด็กๆมั่งสิ!! -*-” ท่านชิออนเสยหมัดใส่ปลายคางของปู่โก้อย่างไม่ลังเล พลางลุกจากเก้าอี้ไปที่โต๊ะบาร์บีคิวที่มีเพื่อนร่วมรุ่นสิงสถิตอยู่

โอย...ชิชิ รอด้วยยย!” ปู่โก้วิ่งโร่ตามศรีภรรยามาอย่างไม่ลดละ

เฮ้อ...จะไปงอนไปง้อกันที่ไหนก็ไป ขัดใจคนโสดเว้ย!!

เอ้าๆ โดโก ทำไมไปพูดใกล้ๆไอโอเรียแบบนั้นล่ะ เดี๋ยวมันก็น้อยใจโดดทะเลตายหรอก XD” ท่านมณีช่วยได้มากเลยครับ TT เอาแสงเท็คหน่อยมั้ยครับ เดี๋ยวตั้งท่ารอ...

เฮ้ยๆๆ อย่ามัวแต่เหม่อดิ ซิซีฟอสมันตบแล้วนั่น!!” ท่านเดฟเทรอสยังอุตส่าห์ใจดี เตือนเพื่อนร่วมทีม แต่ความจริงแล้วคือ...

พลั่ก!!!

เตือนไม่ทันต่างหาก...โดนหน้าเต็มๆเลยนั่น

ไอ้เดฟ!!” ท่านมณีคาดโทษเพื่อนร่วมทีมทันที

เตือนแล้วโว้ย!!” ท่านเดฟก็ยิ้มร่า หัวเราะคิกคัก

ไอ้ฟอส!!!” พอโทษท่านเดฟไม่ได้ก็หันไปทางคนตบ

ช่วยไม่ได้ มันเป็นเกมนะเพื่อน” ท่านฟอสหัวเราะฮ่าๆเสียงดังลั่น

หาเรื่องตบลูกวอลเล่ใส่หน้าฉันตลอดเลยนะแก มาอยู่ฝ่ายฉันเดี๋ยวนี้เลย!!! -*-” ท่านมณีสงสัยจะโมโห ลากท่านฟอสลอดข้ามเน็ตมาอยู่ฝั่งเดียวกันทันที

อ้าว แล้วฉันล่ะ?” ท่านเดฟชี้ใส่ตัวเอง

ก็ไปอยู่กับพี่แกสิ ถามได้!!” ท่านมณียักไหล่แบบไม่ยี่หระ

ไอ้... -*-” ถึงทำท่าจะด่า แต่ก็เดินไปฝั่งตรงข้ามแทน

เอาน่าๆ เล่นต่อเถอะ เดี๋ยวมืดแล้วจะไม่ได้เล่นนะ” ท่านฟอสหยิบลูกขึ้นเตรียมเสิร์ฟ

เดี๋ยวก่อน” ท่านเอลซิดเดินมาจากอีกสนามแล้วเรียกท่านซิซีฟอสเอาไว้ “ขอเปลี่ยนตัวกับอัสพรอสนะ ให้อัสพรอสไปเล่นกับกลุ่มโน้นแทน” ท่านเอลซิดชี้ไปทางด้านหลังที่เป็นสนามวอลเล่ย์บอลใกล้ๆกัน

อ้าว ทำไมล่ะ?” อัสพรอสเดินออกมาจากสนามแล้วถามเสียงสูง

พวกนั้นว่าฉันตบแรง ทำลูกแตกบ่อย เลยให้ฉันมาเล่นกับเจ้าพวกนี้แทนน่ะ -_-;” ท่านเอลซิดทำหน้าละเหี่ยใจ แอบเห็นด้วยกับพวกโน้นเหมือนกัน เพราะได้ยินเสียงลูกแตกมาเกือบสิบครั้งแล้ว

อ่ะนะ งั้นฉันไปละ ขอให้สนุกน้า~” อัสพรอสยิ้มร่าแล้ววิ่งโร่ไปทางฝั่งสาวๆ(?)ที่เล่นแบบเบาๆไม่รุนแรงเท่าไหร่กัน

ง่ะ...แบบนี้ซิดก็อยู่ฝั่งนั้นอ่ะดิ T^T” ท่านฟอสแอบร้องไห้ในใจ

จะฝั่งไหนก็ช่าง ฉันอยากเล่นแล้ว! แกรีบเสิร์ฟดิ” ท่านมณีหันไปสั่ง ท่านฟอสก็รีบเสิร์ฟทันใด

คร้าบ...” ...ด้วยความเซ็งที่แฟนดันไปอยู่ฝ่ายตรงข้าม

จะว่าไป...ผมก็เดินไปดูสนามนู้นหน่อยดีกว่า เห็นแต่ผมปลิววิ้วๆมาตั้งนานละ น่าสนุกดี

รับนี่ไป! ลูกตบน้ำแข็งแห้ง!!!” ใครสักคนผมสีเขียวๆตบลูกใส่ฝ่ายตรงข้ามจนเกือบตกพื้น

ไม่ให้หรอกน่า เอาไปซะ!! ลูกตบมายา!!!” แล้วก็ใครสักคนผมน้ำเงินๆเดาะขึ้นแล้วตบคืนไป

อย่าหวังว่าจะได้แต้มเลย ลูกตบเดมอนโรส!!!” ใครอีกล่ะนั่น ผมสีฟ้าๆ กำลังอันเดอร์ขึ้นแล้วตบอัดกลับไปตรงช่องว่างของฝ่ายตรงข้ามพอดี (เมื่อไหร่ตรูจะเดินไปถึง)

ตุบ!!!

เยส!!!!” กองเชียร์ฝ่ายคนเขียว-ฟ้า(มันใครวะ มองไม่เห็นหน้า)เฮกันสนั่น เฮ้ย น่าสนุกอ่ะ ไปดูด้วยๆๆ (//ไอ้เรียมันนักกีฬา ชอบกีฬาเป้นชีวิตจิตใจ)

โธ่เว้ย!!! มิตา ทำไมไม่มารับอ่ะ!!” ท่านอัสพรอส(เห็นหน้าละ)โวยวายใส่ท่านมิตา

กะ...ก็ลูกมันเร็วอ่ะ มองไม่ทัน” และด้วยพรจากท่านอาเธน่าทำให้พวกที่ตายแล้วไม่สมประกอบ ฟื้นคืนชีพกลับขึ้นมาจากหลุมศพครบ 32 ประการ แม้จะเป็นเช่นนั้นแต่การที่คนเคยตาบอดแล้วมามองเห็นมันก็เกินขีดจำกัดอยู่ดี

ง่ะ ช่างเหอะ เล่นต่อดีกว่า นายอย่าลืมนะว่าเราเดิมพันอะไรไว้...?” ท่านอัสพรอสเดินมากระซิบกระซาบกับท่านอัสมิตา

อือๆ รู้” ท่านมิตาหน้าแดงแปร๊ด ส่วนอีกสองคนฝ่ายตรงข้ามก็พลอยหน้าแดงตามไปด้วยเมื่อท่านอัสพรอสพูดถึงเดิมพัน

เอ ทั้งสี่คนเดิมพันอะไรกันไว้นะ...

 

.

.

.

 

ตกค่ำ...

แง้ววววว แล้วเมื่อไหร่มารีนจะมาเนี่ย TOT เห็นบอกว่าจะต้องรอมากับพวกที่ไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วย แบบนี้มารีนก็จะเอาแต่เกาะติดเซย่าอ่ะดิ ไม่เอานะเฟ้ย!!! มารีนเป็นของม ไม่ใช่ของไอ้แมงสาบย่านั่น!! ท่านอาเธน่าเอาเซย่าไปเก็บที เห็นว่าจองตัวมันไว้ไม่ใช่เหรออ่า TOT ได้ยินว่ามีลูกแล้วด้วยนี่ เอามันออกไปห่างๆจากมารีนเลยนะ หวงครับ หวงงงงงง!!!!! (//มันยังไม่มาเว้ย!!)

ช่างเหอะ ตอนนี้ก็เดินเล่นในปาร์ตี้ละกัน ถึงจะมีกันยี่สิบกว่าคนก็เถอะ...ไม่สิ ลืมบอกไป เมื่อตอนเย็นๆใกล้ๆค่ำ ท่านจูเลี่ยนมาพร้อมกับเหล่ามารีนเนอร์(และคาน่อนที่รับงานนอกเหนือจากแซงค์)เพื่อมางานแต่งของพี่รอสตามคำเชิญของท่านอาเธน่า ยัง...ยังไม่พอ เหล่าก็อดวอริเออร์ก็มาพร้อมกับท่านฮิลด้าและท่านเฟรย่า แถม...แถมยังมีสเป็คเตอร์ที่มีหน้ามีตามาเป็นแขกพิเศษ รวมทั้งแพนโดร่า ฮาเดสและเทพแฝด(ที่เทพฝันแฝงมาด้วย)

และที่น่ากลัวที่สุดคือ...โจทย์เก่า

ราดาแมนทีส...

ที่นั่งอยู่ข้างๆผมเน้...!!!

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกก อยากตายอีกรอบเจงๆ เอ็งจะมาทำสากกะเบืออะไรแถวนี้ T^T

น่อน...น่อนอยู่หนาย...~” แล้วมันก็มาวนเวียน หมั่นเพียรทุบโต๊ะอยู่ข้างๆผมที่นั่งอยู่ที่บาร์

เลิกครวญครางซะทีน่า ฉันเสียว T^T” เสียวแกจะมาลงที่ผมนี่แหละ คนจะมานั่งดริ้งค์เงียบๆไม่ได้รึไงฟระ? TOT

เสียว? เสียวหาพ่องเดะ ครายมันจะกล้าปู้ยี่ปู้ยำหน้าเถื่อนๆ ขนาดหมายังเมินอย่างแกอ่ะ โห่วว ถ้าใครทำเนี่ย โคตรโง่เรย...เอิ๊ก!” ดูมัน เมาอากาศ(ยังไม่แตะแอลกอฮอล์เลยตั้งแต่มา)แล้วยังมาด่าผมอีก ไอ้ฟรายยยยย~!!!

ไม่ได้หมายถึงแบบนั้นเว้ย!!!” แล้วผมก็เป็นฝ่ายทนไม่ได้ หนีไปทางอื่นแทน

ไปที่ฟลอร์ดีกว่า บางทีมารีนอาจจะมาแล้วก็ได้ =^=;

เพลงฝรั่งอะไรมั่งก็ไม่รู้ที่เปิดโดยท่านฮัสการ์ด(ทันสมัยดีนี่ท่าน)ร้องลั่นจากลำโพงดังไปทั่วบริเวณชายหาด โฮ่...ดูท่าแต่ละคนเตรียมเล่นน้ำตอนดึกกันเต็มที่ ไม่ต้องห่วงเรื่องความปลอดภัยทางทะเล มีจ้าวมหาสมุทรมาด้วยทั้งคนแน่ะ

แล้วผมก็หามุมสงบ(หมายถึงที่ไม่มีคนพลุกพล่านน่ะ)ได้สักที เฮ้อ...นั่งเพ้อถึงมารีนดีกว่า คนมันโสด ต้องเข้าใจอ่ะนะ ร่อนไปร่อนมาแบบคนมีแฟนที่จะจับคู่กันเต้นไม่ได้ เพราะผมยังโสด...ไม่สนิท เพราะมีเจ้าของหัวใจแล้ว และเธอคนนั้นก็ยังไม่มา TOT

โอ๊ะ...ข้างๆมีเสียงอะไรด้วย พอผมหันไปดูก็อ้าว...ห้องน้ำ =_=; ถึงว่าล่ะมันสงบ เหอะๆ แอบฟังดีกว่า

ไม่เอานะ!! ฉันไม่ออกไปในสภาพนี้เด็ดขาด! T^T” เสียงใครบางคนร้องตะดกนออกมาจากห้องน้ำ

ช่วยไม่ได้อ่ะ เราดันแพ้เองนี่ T-T” เสียงของอีกคนซึมเศร้าเหมือนแทบจะร้องไห้ออกมา

ให้ใส่ชุดนี้น่ะเหรอ? บ้าไปแล้ว! ฉันเป็นผู้ชายนะ TOT โฮ...เดเจล นายไปขอให้พวกนั้นยกเลิกเถอะ ให้ทำอะไรก็ทำได้ แต่ไม่ใช่กับชุดนี้อ่ะ” อ่อ หนึ่งในนั้นคือท่านเดเจลน่ะเอง

ทำไงได้ล่ะ?! ฉันก็ไม่กล้าออกไปเหมือนกันนะ =_=;;”

เดเจล...ฉันจะบ้าตายแล้วอ่า ไม่น่าอยากแกล้งอัสพรอสเลย ฮือ TOT”

ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่าอัสพรอสจะเล่นเก่งขนาดนั้นอ่ะ แถมมิตาที่ไม่นึกว่าจะเล่นได้ดี ยังไม่ปล่อยช่องว่างให้เรารุมเลย!!”

เดเจลอ่ะ แล้วนายไปตกลงท้าพนันทำไม~!!”

ก็นายบอกว่าอยากเห็นอัสพรอสยั่วใครสักคนนี่นา ฉันก็ช่วยนายแล้ว อัลบาฟีก้า!!” อ้อ อีกคนคือท่านอัลบาฟีก้าคนสวยนี่เอง

เดเจล~!!!”

ทำใจซะเถอะ กะอีแค่ชุดว่ายน้ำ...กับไปนั่งยั่วข้างๆสามี คงไม่ยากเท่าไหร่หรอกมั้ง อย่างน้อยก็แค่โดนลวนลาม อย่างมากก็...”

ก็อะไร?! TOT”

“...จบที่เตียง”

แง้~!!!!”

ออกไปได้แล้ว นายคนแรกเลย!!!” ว่าแล้วใครสักคนก็กระเด็นออกมาจากห้องน้ำ รีบหลบโดยด่วน!!

พรึ่บ!!

O[]O!!!

ท่านอัลบาฟีก้าคนสวย...กับ...ชุดบิกินีสีขาวที่คาดผ้าบางๆไว้ที่เอวปิดท่อนล่าง แค่สายเดียวผูกเชือกท่อนบนก็กินขาดแล้วครับ...(ลงไปนอนตายเมื่อเห็นอาหารตาขนาดย่อม)

และที่ออกตามกันมาคือท่านเดเจล กับชุดบิกินีสีขาวที่คาดผ้าเหมือนกัน แตกต่างตรงลายบนบิกินีชิ้นบน ของท่านฟีก้าเป็นลายกลีบกุหลาบแดงปลิวว่อน ส่วนของท่านเดเจลเป็นลายเกล็ดหิมะหกเหลี่ยม

อวยพร...ขอให้รอดจากมือชายอื่นก่อนถึงสามีตัวเองนะท่าน สงสารคนมองจริงๆ... แต่คิดยังไม่ทันหายจากสมองก็มีมารมาละ

อ้าว ว่าไงคนสวย แต่งตัวแบบนี้คิดจะยั่วพี่เหรอจ๊ะ? ^.,^” นั่นไง ไอ้มีนอสมหาหื่นแห่งอินเฟอร์โนทักทายท่านฟีก้าก่อนคนแรก

แง้...เดเจล~!!” แล้วท่านก็รีบเข้าไปหลบหลังท่านเดเจล (เคยได้ยินมาว่าเคยปะฉะดะกับมีนอสเมื่อสงครามครั้งที่แล้ว? สงสัยตอนสู้กันจะถูกมันลวนลามเอาละมั้ง ถึงได้กลัวขนาดนี้)

โอ้...คนนี้ก็สวยเหมือนกันแฮะ” แล้วก็นั่น...ลมอะไรก็ไม่รู้หอบราดาแมนทีสมายืนอยู่ข้างๆมีนอสซะได้ มือด้านๆของมันยกขึ้นลูบใบหน้าของท่านเดเจลหน้าตาเฉย

พลั่ก!!!

หลบหน่อย พระเอกมาแว้ว~!!! ม่ายช่าย! =[]=! ใครก็ไม่รู้วิ่งฉิวมาต่อยมือของราดาแมนทีสเสียเต็มหมัด มองซ้ายมองขวาก็ไม่ยักกะมี อยู่ที่แห่งหนใดหว่า?

ก้มลงมาสิว้อย ไอ้ถึก!!” เหมือนจะได้ยินเสียงในใจของผม ทุกสายตาจึงก้มลงไปที่ตรงหน้าของราดาแมนทีส

โอ้ ปรากฏร่างแมวน้อยตัวกระจ้อยร่อยที่บังอาจมาต่อกรกับกิ้งก่าสองขาสองปีกอย่างไอ้ด้า...

ไอ้แมลงตัวน้อยนี่ใครวะ? หน้าตากระเดียดไปทางแมวหง่าว ณ แซงค์ทัวรี” ไอ้ด้าพูดอย่างดูถูก เดี๋ยวเถอะ...ตรูไม่ใช่แมวนะว้อย TOT

อย่ามัวแต่ดีใจที่พระเอกมา เผ่นสิคร้าบ~!!! =_=^;;” แล้วเจ้าเหมียวน้อยก็หันไปเอ็ดสาวบิกินีสองหน่อที่ยืนแข็งทื่ออยู่หน้าห้องน้ำ

ฟ้าวๆๆๆ

ไม่รอช้า ขาก็ไปละ เร็วยิ่งกว่าวิ่งแข่งโอลิมปิกชิงแชมป์โลกอีกแน่ะ

หืม? ไอ้เจ้าเหมียว ทำให้อาหารตรูไปละ? เอ็งจะชดใช้ยังไง หา?!!!! -*-” ราดาแมนทีสพร้อมมีนอสกดเสียงต่ำ

แกคิดว่าฉันจะกลัวเหรอ?!!!” เด็กชายต่อยเสยปลายคางของบักถึกแห่งอินเฟอร์โน หากแต่...

หมับ!!

แว้ก!!” มันก็จับลอยขึ้นอย่างง่ายๆเลยน่ะสิครับ ส่วนสูงห่างกันตั้งขนาดนั้น

นี่แกมันความแค้นอะไรกับฉันนักหนาเนี่ย?!” ไอ้ด้าถามด้วยความสงสัย

เจ้า...เจ้าฆ่าพ่อข้า~!!” ศัพท์โบราณหลุดออกมาจนได้ เตือนแกอยู่นะว้อยว่าอย่าหลุดอ่ะ T-T

หา? ที่ข้าฆ่าพ่อเจ้า เพราะเจ้าข้าพ่อฆ่า!” ราดาแมนทีสเอ่ยกวนประสาทกลับไป

เจ้าฆ่าพ่อข้า เพราะข้าฆ่าพ่อเจ้า?!!” เจ้าแมวน้อยเลิกคิ้วสูงอย่าไม่เชื่อหู

ข้าฆ่าพ่อเจ้า เพราะพ่อเจ้าฆ่าพ่อข้า” มีนอสก็ดันมั่วผสมดรงเข้าไปอีก

พ่อเจ้าฆ่าพ่อข้า เพราะเจ้าฆ่าพ่อข้า TOT” เจ้าแมวน้อยก็ชักงง มั่วไปเหมือนกัน

พ่อเจ้าฆ่าพ่อข้า~!! ^O^” ไอ้มีนอสยิ้มหน้าระรื่น

ข้าฆ่าพ่อเจ้า เพราะพ่อเจ้าฆ่าพ่อข้า ~!! ^[]^” ราดาแมนทีสก็ชักสนุก แถไหลลื่นสุดฤทธิ์

เรกูลัส!!!” เสียงสวรรค์มาแว้ววว~!! ใครหนอมาช่วยหยุดสงครามประสาทระหว่าง แมว กิ่งก่า และสัตว์ประหลาดครึ่งอินทรีครึ่งสิงโตได้เนี่ย กราบงามๆ คนแอบฟังก็งง TOT!!

ซิซีฟอส~!! I love you so much.! TOT” เรกูลัสร้องลั่นเมื่อเห็นคนมาช่วย

อ่า ขอตัวหลานละนะ ฮะๆๆ” ว่าแล้วก็ใช้สกิลความไว ฉวยเอาเรกูลัสที่ห้อยต่องแต่งเพราะราดาแมนทีสจับแขนยกขึ้นมาได้อย่างรวดเร็วจนผมมองตามไม่ทัน

เย้...เซฟแมวได้แล้ว ทำได้ในอินนิ่งที่ 7 ได้แต้มยิ่งกว่าตีโฮมรันซะอีกนะเนี่ย รักท่านคร้าบ ท่านซิซีฟอส T^T

แล้วผมก็กลับมานั่งที่เดิมหลังจากที่ไอ้บ้าสองตัวนั่นจากไปแล้ว

มารีนจ๋า~! เธออยู่ไหน TOT

อยู่นี่เองเหรอ?!” เสียงสาวดังแว่วมาข้างหู ทำไมช่างเหมาะเจาะกับความคิดของผมเหลือเกิน

ไชน่า! ฉันไม่อยากออกไปน่ะ” เสียงหวานใสเอ่ยอย่างหวาดระแวง โอ๋ๆ ถ้ากลัวผี เดี๋ยวพี่จะพาไปส่งถึงที่ห้องเลยดีมั้ยจ้ะ ^O^ (ลายเจ้าชู้เริ่มออกละ ไอ้เรีย...)

ออกมาเถอะน่า มารีน ไม่ต้องอายหรอก ยังไม่เห็นไอโอเรียเลย สงสัยจะยังอยู่ในบังกะโลมั้ง ปลอดภัยน่า!!”

อะไรนะ มารีนเหรอ O[]O!!!

ชุดก็โป๊ หน้ากากก็ไม่ให้ใส่ น่าอายออก ไชน่า เธอกล้าใส่ได้ยังไงน่ะ?!”

เอาน่า แค่บิกินีเอง ท่านอาเธน่าก็ใส่ เซย์กะก็ใส่ ไม่ต้องกลัวหรอกน่า”

อะไรน้า บิกินีเหรอ โฮกกกกกกกกกกก อยากเห็น >.,<

อ้าว แอบมาหลบอยู่ที่นี่เองเหรอ? หึๆ เดี๋ยวก็ไม่ได้เจอกันหรอกนะ...” เสียงเสียวสันหลังของใครบางคนดังอยู่ที่ข้างหลังผม และชั่วพริบตา...ผมก็ออกมาอยู่ตรงหน้าห้องน้ำหญิงที่อยู่อีกฝั่งของที่ผมนั่งอยู่แบบงงๆ

อะ...ไอโอเรีย!!” มารีนร้องลั่น โห...สวยอ่ะ ไม่เคยเห็นตอนถอดหน้ากากเลยนะเนี่ย *O*

แว้ก!! ทำไมนายมาอยู่ที่หน้าห้องน้ำหญิงได้ยะ?!” ไชน่าร้องพลางผลักอกผมจนเซ(กำลังเคลิ้มกับใบหน้าสวยๆของมารีน ป๊อง~)

อ่ะ...เอ่อ...” ตูถูกใครไม่รู้ส่งมา...

ไอโอเรีย...เห็นแล้วใช่มั้ย?! หน้าของฉันน่ะ >///<” มารีนวิ่งเข้าไปหลบด้านหลังของไชน่า จะหลบทำไม!! ออกมานะ! ยังไม่ได้พิจารณาบิกินีของเธอเลยอ่ะ :)~

เห็นแล้ว...ฮะๆ อย่าบอกนะว่าจะบังคับให้ฉันรักเธอน่ะ?” ผมหัวเราะเบาๆ จะบังคับได้ยังไงล่ะ ก็ผมน่ะรักเธอไปแล้วนี่นา...

เอ่อ...”

มารีนท้อง!” ไชน่าโพล่งออกมา

หา?!” ผมกับมารีนร้องพร้อมกัน

กับใครก็ไม่รู้...สองเดือนแล้วน่ะ”

ได้ไง?!” ตรูจะบ้า!! รักนวลโคตรสงวนตัวอย่างมารีนเนี่ยนะ!

ไชน่า!!” มารีนร้องห้ามอย่างโมโห ...เง้อ สรุปว่าจริงเหรอ เก๊าเสียจายยยย T^T แอบรักมาตั้งหกปี มีคนลูกแล้วก็ไม่บอก ง่า....TOT

ถ้ามารีนจะท้องก็ท้องกันฉันเนี่ยแหละ เพราะฉันแอบปีนเข้าไปนอนกอดมารีนบ่อยๆ” ผมสารภาพแบบเศร้าใจสุดๆ ชีวิตเรียนี้...หมดสิ้นซึ่งความรักแล้ว...TTOTT

กล้าพูดได้อย่างไม่อายปากนะแก ชั่วช้ามหาศาลเกินมุนษย์ทั่วไปจริง” ไชน่าแอบด่าผมในประโยคนั้น แต่ผมไม่สนใจ

แต่ฉันไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่านอนกอดนะเว้ย ฮือ...ช่างเถอะ ฉันจะไปฆ่ามันแล้วจะรับเป็นพ่อให้เอง TT” ผมเดินเข้าไปกอดมารีนแน่น โดยลืมไปว่าเธอใส่บิกินีว่ายน้ำอยู่

อะ...ไอโอเรีย -///-” มารีนยกแขนขึ้นกันตัวผมไว้ก่อนจะดันหน้าอกผมเบาๆ “อย่ามาทำรุ่มร่ามแถวนี้นะ” ผมได้ยินเสียงไชน่าวิ่งทักๆออกไปละ ผมเลยยิ่งกอดมารีนแน่น

ไม่เอาอ่ะ ฉันรักเธอ มารีน”

รู้แล้ว ตาบ้า!!! >///<”

รู้แล้วก็อนุญาตให้ฉันไปฆ่ามันซะ เดี๋ยวช็อตไฟฟ้าพลาสม่าให้มันตายอย่างสงบเลยเอ้า TT” ผมกอดมารีนแน่นแล้วเอาหน้าซุกไหล่อุ่นๆนั้นอย่างคิดถึง

ไม่!!” มารีนร้อง แง...อย่าให้ฉันโกรธมันมากจะได้มัน เดี๋ยวมันตายศพไม่สวย

รู้มั้ย ฉันหึงและฉันหวง...เธอเป็นของฉันนะ มารีน~!!”

อย่าพูดอะไรแบบนั้นสิ -///-” มารีนดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอดของผม ปกติผมจะคลายกอดเธอตั้งแต่เธอดันหน้าอกผมแล้วล่ะ แต่ตอนนี้ยังไงๆก็ไม่ปล่อย

ฉันจะต้องเป็นพ่อของลูกเธอคนเดียวนะ มารีน TT”

จะบ้าเหรอ?! >///<”

เพราะงั้น ฉันจะแท้งลูกเธอซะ แต่ฉันจะไม่ทำร้ายเธอหรอก” (แล้วเอ็งจะแท้งยังไงวะเนี่ย =[]=!)

พอแล้ว! ไม่ให้ทำอย่างนั้นหรอก!!”

ถ้าเธอต้องการอย่างนั้นก็ได้ แต่ฉันรักเธอนะมารีน งั้นพรุ่งนี้เราจะยึดงานแต่งพี่รอสแล้วเราก็จะแต่งกันเอง ฉันกับเธอจะได้เป็นสามีภรรยากับนับตั้งแต่บัดนี้เลย TT เราจะอยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า ฉันโคตรรักเธอเลย มารีน” ผมพูดแบบไม่คิดออกไป และคิดบ้างตรงทำลายงานแต่งพี่รอส แอบสะใจลึกๆ

พอแล้วๆๆ ฉันแพ้แล้ว!!” มารีนผลักตัวผมออก และสายตาอันไม่สุจริตของผมก็มองจ้องไปที่เนื้อตัวที่ปกปิดเพียงบิกินีสีแดงเพลิงของเธออย่างเดียว

นี่เธอท้องจริงๆเหรอ? ไม่ค่อยจะป่องเท่าไหร่เลยนะ?”

โว้ยยย!! ฉันไม่ได้ท้องเว้ยยย!! >_<” มารีนโวยวายออกมาด้วยความหงุดหงิด

หา? แล้วไหนไชน่า...”

ไชน่าโกหกนาย! เขาวางแผนจะทดลองความจริงใจของนายที่มีต่อฉัน เลยกุเรื่องนี้ขึ้นมาน่ะ!!”

โกหกฉัน?! นี่หล่อนเห็นฉันโง่นักรึไงน่ะ? -*-” ผมแอบฉุนไชน่าอยู่เนืองๆ

ใช่!! นายมันโง่! ซื่อบี้อ! บ้า! ปัญญาอ่อน!! ไร้สมองประมวลผลที่สุด!!” มารีนด่าผมไม่ยั้ง ซึ่งทุกคำโดนใจผมหมด โคตรรักเธอเลยว่ะ ที่รัก นอกจาก พี่รอสกับซาง่าแล้ว...เพิ่งจะเคยมีคนด่าครบแบบนี้แหละเป็นคนแรก TT เธอคือเนื้อคู่ของฉัน~

ช่างเถอะ ยอมรับก็ได้ถ้าเธอเป็นคนด่า ว่าแต่ที่บอกว่าแพ้น่ะหมายความว่ายังไง?” ผมแอบสงสัยนิดๆว่าเธอหมายความว่ายังไง

ก็ฉัน...พ่ายแพ้ต่อความรักของนายน่ะ -///-” มารีนหน้าแดงเล็กน้อยก่อนจะหลบตาผม อา...น่ารัดน่าฟัดเหวี่งจริงๆ *O*

จริงเหรอ?” ผมยิ้มแล้วมองเรือนร่างอันเซ็กซี่ของเธอ โอ๊ย...อกเป็นอก เอวเป็นเอว สะโพกบั้นท้ายดินระเบิดจริงๆหนอ...

ขนาดโกหกว่าฉันท้องแล้วแท้ๆ นายยังพร่ำเพ้อว่ารักฉันอีก นับถือนายจริงๆเลย แค่นี้ก็พิสูจน์ได้แล้วล่ะว่านายรักฉันจริง -///-”

ฮะๆ รักเธอมาตั้งนาน จะให้ถอดใจได้ยังไงกัน?”

โอ๊ย...นี่ Virgil รู้ได้ยังไงน่ะว่า 'Love conquers all' >///<” ด้วยความฉลาดของผม จึงแปลได้ว่า 'ความรักชนะทุกสิ่ง'

ชนะทุกสิ่งได้ แต่ถ้าไม่ชนะใจเธอ มันก็ไม่ใช่ทุกสิ่งล่ะ จริงมั้ย?” ผมสวมกอดมารีนอีกครั้งแล้วซุกไหล่อุ่นๆของเธอ

ยอมแล้วๆ ไม่ต้องทำหน้าอ้อนแบบนั้นหรอก...นายชนะใจฉันแล้ว -///-” มารีนกอดตอบผมแน่นแล้วเอาหน้าซุกอกผม โอย...มีความสุขโว้ย!!!

ชนะใจแล้วรักผมรึเปล่า? ^_^”

รักสิคะ ไอโอเรีย >///<”

 

.

.

.

 

...เฮ้อ ไอโอเรียกับมารีนจะไปสวีตต่อที่ไหนก็ช่างเถอะ ยังไงก็ไม่เกี่ยวกับฉันอยู่แล้ว...

ผมถอนหายใจพลางนั่งมองกลุ่มของโกลด์เซนต์ที่กำลังตั้งวงคุยกันดริ๊งกันอย่างสนุกสนาน ฟีก้าในชุดบิกินีสีขาวกำลังนั่งอยู่บนตักของมานิกอลด์ และมือหนานั้นจะลูบ แตะ ไล้ บีบ หรือคลึงอะไรบ้างก็เถอะ ดูเหมือนว่าอัลบาฟีก้าจะเมาได้ที่แล้วเริ่มปล่อยตัวเอง ไม่ค่อนจะระวังสักเท่าไหร่ เดเจลก็เหมือนกัน นั่งเคลียคลออยู่บนตักคาร์เดียอยู่นั่นแหละ คนโสดอิจฉาเฟร้ย TT

ฝั่งนี้ก็น้องงอนพี่อีก เอาเข้าไปไอ้แฝดคู่นี้ ผมชักจะปวดกบาลแทน...

พี่อัส...ทำไมไม่แพ้แล้วให้มิตาแต่งชุดนั้นบ้างง่ะ TT” เดฟครวญครางกับอัสพรอสแบบซึมเศร้าสุดขีด เหอะๆ ยังไงมันก็ไม่เท่าผม ฮัสการ์ด หรืออัสพรอสที่โสดหรอกนะ

ถ้ามิตาแพ้ ฉันก็แพ้ด้วยนะ แล้วแกจะให้ฉันไปแต่งยั่วใครฟระ? -*-” อัสพรอสพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

ฮัสการ์ดนั่นไง หรือพี่ชอบโชตะก็ไปยั่วเรกูลัสซะ แต่ระวังเจ้าหัวใจมันหน่อยละกัน TT” เดฟเออออไปเองจนอัสพรอสเพ่นกบาลใส่ เอาผมเข้าไปเกี่ยวข้องอีกแล้ว ชักจะเซ็งนะเนี่ย

ไอ้น้องโง่ แกนี่โง่จริงๆนะ เอาล่ะ...ฉันเห็นแก่ความโง่ของแก เดี๋ยวจะบอกให้หายโง่นะ ^O^” รู้สึกเหมือนเดฟจะโดนหลอกด่าว่าโง่อยู่ “ฉันไม่ต้องการจะผูกมัดกับใครเฟ้ย!! ขอแค่โลกนี้มีสาวๆหรือหนุ่มๆให้ฉันได้เชยชมก็สุขใจละ ไม่เห็นจะอยากมีแฟนเลย ^[]^”

ขึ้นคาน~!!!” เดฟว่า

ผัวะ!!

ปากหรือท้องแกวะ ทำไมมันเสียอย่างนี้?!!! -*-” อัสพรอสเขกกะโหลกน้องชายไปที เข้าใจเปรียบเทียบนะ แต่ทำเอาซะผมต้องทิ้งน้ำแข็งไสในมือทิ้งเลยล่ะ

ซ่า~!!!

แล้วน้ำเย็นๆก็มาสาดใส่ผมเป็นครั้งที่ 65 ของวัน

โย่ว~ แมวน้อยเปียกน้ำ เย้~!!! XD สลัดขนสิ สลัดขน~” ไอ้...-*- (ไม่กล้าด่า ภรรยามันยืนอยู่ข้างๆ)

ตัวเปื่อยไปหมดแล้วนะนั่น -_-” เอลซิดยังอุตส่าห์ใจดีไม่ไปร่วมวงสาดน้ำใส่ผมด้วย ขอบใจ...

“...เฮ้อ” ผมถอนหายใจออกมาแทนที่จะวิ่งไล่หรือวิ่งหนีไอ้บ้านี่...

อ้าว เป็นอะไรไปล่ะ? ไม่หนีหรือไล่ฉันแล้วเหรอ? ^^;” ซิซีฟอสนั่งลงข้างๆพลางเอามือโอบไหล่ผมไว้หลวมๆ

เปล่า...แต่เหมือนจะดูออกนะว่าผมกำลังเหงา?” ผมหรี่ตามองอาแท้ๆอย่างไว้ใจ ก่อนจะเอนซบไหล่ที่ผมเอาแต่พึ่งพาเวลาที่ผมไม่มีใครอย่างอบอุ่น

แค่อยากให้สนุกน่ะ อย่าไปเศร้าเลยนะ ^^” ซิซีฟอสยิ้มให้ผม ผมแค่ๆยิ้มตามก่อนที่จะ

ปึด...

“^______________________^;;” ไอ้บ้านี่ดึงแก้มผมอีกละ แก้มผมมันน่าเล่นนักรึไง? ดึงเล่นมาได้...ตั้งแต่เด็กๆแล้วนะ =_=;

ยิ้มน่า อย่าเศร้าๆ โอกาสครั้งต่อไปยังมี ใช่ว่าจีบมา 72 ครั้งแล้วจะไม่ได้ผลเสมอไปหรอกนะ ^^;” ซิซีฟอสเอ่ยให้กำลังใจผม จะปลื้มมากถ้าไม่เอ่ยคำว่า '72 ครั้ง' ออกมาน่ะ มันทำให้ผมรู้ว่าเป็น 'ไอ้ขี้แพ้' ขนาดไหน T^T

เฮ้~!! พวกนาย...มาเล่นเกม 'จริงหรือดริ้งค์' กันมะ? *0*” มานิกอลด์วิ่งโร่มาถามพร้อมฟีก้าที่เกาะแขนอยู่พร้อมนัวเนียเต็มที่ (ใครมอมฟีก้าฟระ? -*-)

นี่ยังเมากันไม่พออีกเหรอ? เที่ยงคืนแล้วนะ...ให้ไอโอรอสไปนอนได้แล้วมั้ง?” ซิซีฟอส...เทพบุตรสุดหล่อ พ่อทุกสถาบันยันฮี เป็นห่วงว่าลูกชายนอกไส้จะแฮงค์ตอนงานแต่งพรุ่งนี้สินะ... “เดี๋ยวมันก็แฮงค์จนทำงานไม่ได้ เดือดร้อนให้ฉันไปนั่งทรมานแทนมันอีก” ขอโทษที่ฉันมองนายผิดไป ซิซีฟอส...-_-^

เอาน่า เล่นนิดๆหน่อยๆเอง สามสี่รอบก็พอแล้วน่ะ ^O^” มานิกอลด์ยิ้มร่าพร้อมจูบฟีก้าเป็นรอบที่ล้าน ...ช้ำใจว้อย! จะจูบก็ไปจูบกันไกลๆสิฟะ!! คนโสดน้อยจายยยยย TOT

อะๆ เล่นก็เล่น เรกูลัสก็จะเล่นด้วยแน่ะ ^_^” ไม่ต้อง...ไม่ต้องมาเผื่อแผ่ถึงฉ้านนนน!! ตั้งแต่เด็กๆแล้วที่ไอ้ความลับของผมมันถูกรั่วไหลไปโดยไอ้เกมบ้าๆนี่ T_T เข็ดโคตร!!!!!

เอาน่าๆ สนุกๆ *O*” ตาเป็นประกายแบบนี้หมายความว่าไงฟะ? จ้องจะล้วงความลับฉันอีกแล้วใช่ม้ายยยยยยยยย?!!!! TOT

ก็ได้...” ด้วยความเป็นคนที่ปฏิเสธใครไม่ค่อยจะเป็น(ติดมาจากไอ้คนนั่งข้างๆนี่แหละ) ทำให้ผมตอบตกลงไป

ป้ะๆ ^^” ซิซีฟอสดันไหล่ผมให้เดินไปด้วยกัน

พอมาถึงสถานที่เล่น...ชายหาดอันกว้างขวางที่มีคนนั่งล้อมวงกัน ตรงกลางมีไม้กระดานแผ่นใหญ่วางไว้ และมีขวดแก้วสีชมพูใสวางอยู่ข้างบน

เย้! มีคนมาเล่นเพิ่มแล้ว *0*” คาร์เดียยิ้มตาแป๋วให้ผมทันที พอเถอะ...จะอ้วกโว้ย!!

แต่เอ...อายุยังไม่ถึง 18 จะดื่มได้เร้อ?” ไอโอรอสยิ้มกริ่มมาทางผม เออนั่นสิ จะปฏิเสธดีมั้ยน้า...

ได้สิ เพราะฉันอนุญาต ^O^v” ซิซีฟอสชูสองนิ้ว นั่นแทบทำให้ผมเอาหัวมุดดิน ก็มันเป็นผู้ปกครองของผมอ่า TOT

มาๆ เข้าวงเลย ตอนนี้มันคนเล่นกี่คนเนี่ย?” เดธมาส์กลากผมเข้าไปนั่งข้างๆ ผมมองไปรอบๆวงก็พบว่า...

จากซ้ายมือวนไปทางขวา >> เดธมาส์ก ชูร่า อะโฟรดิตี้ ไอโอรอส มิโร่ คามิว(6 คนนี้ยังไม่เมาเท่าไหร่ แค่พอกรึ่มๆ) เอลซิด(ที่ยังครบ 32 เพียงคนเดียว) คาร์เดีย(เดเจลหลับหนุนตักอยู่) มานิกอลด์(ที่มีศรีภรรยาคอยเอาอกเอาใจ คลอเคลียนีวเนียอยู่บนตัก //ใครมอมเหล้าฟีก้า -_-+) เดฟเทรอส(ที่มีองค์พระประธานมิตาปางสมาธิประดิษฐานอยู่กลางหน้าตัก) อัสพรอส(ที่กำลังเมาได้ที่ อิงไหล่เดฟเทรอสอยู่) ซิซีฟอส(มึนๆอยู่บ้าง) และผม(ที่เปียกซ่กไปทั่วทั้งตัว)

ให้เกียรติเจ้าบ่าวเริ่มก่อน~!!” คาร์เดียประกาศ ไอโอรอสก็เตรียมหมุนขวดทันที

โชคดีที่รอบแรกมันไปตกที่ซิซีฟอส

โว้ว~!!! 'จริงหรือดริ้งค์' ครับ? บิดาที่เคารพยิ่ง~!!” ไอโอรอสถามเสียงใส

“'จริง' ครับ ^^” รายนี้ก็ไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น...

งั้นถาม...สเปคคนที่ชอบเป็นแบบไหน?”

โห่~!! ถามอะไรแบบนี้เนี่ย ไอ้หลอด!!” เดธมาส์กปากบอน ออกด่าคนแรกกับคำถามที่ไม่แฟร์เท่าไหร่

ฮะๆ สเปคน่ะเหรอ? ของฉันต้องผู้ชายล่ำๆ มีกล้ามหน่อยๆ มุ่งมั่นและเข้มแข็ง ซื่อตรง ใจดีและอ่อนโยน ^^” ว่าแล้วทุกคนก็เบนเข็มไปที่บุคคลที่น่าจะเข้าข่าย...เอลซิด อัสพรอส ชูร่า และผม (ตูเกี่ยวอาร้ายยยยย TOT)

งั้นแล้วระหว่างเอลซิดกับอัสพรอส...ชอบใครมากกว่ากัน? *-*”

เกิน 1 คำถามแล้ว...” ซิซีฟอสเลี่ยงที่จะตอบ แต่พวกรุ่นเดียวกันก็เดาได้ไม่ยาก เพราะอัสพรอสมันเพลย์บอยแอนด์คาสิโนว่าตัวพ่ออยู่แล้ว เหอๆ ไม่สนพวกเดียวกันหรอก

ว้า ช่างเถอะ...หมุนๆ =3=” ไอโอรอสเอนนอนลงกลางพื้นทราย บุ้ยใบ้ให้ซิซีฟอสหมุนต่อ

มันไปตกที่ไอโอรอส

ฮ่าๆๆๆ 'จริงหรือดริ้งค์' ครับ ลูกรัก?” ซิซีฟอสได้ทีถามใหญ่

“'จริง' คร้าบ ไม่กลัว โฮะๆ ^O^” นั่นแน่ะ มั่นใจเหลือเกิ๊น...

อ่ะ งั้นง่ายๆ...ชอบซาง่าตั้งแต่ตอนไหน?”

ฮิ้ว~!!!” ทุกคนโห่ทันที

อย่ามาถามซะให้ยาก~!!! เมื่อแรกพบสบตา มากกว่า 13 ปีก่อนแล้วโว้ย~!!!” ไอโอรอสพูดเสียงดัง ไม่ลอบมองซาง่าที่นั่งเล่นคุยกับคาน่อนอยู่ที่บาร์ที่ห่างไป 50 เมตร สงสัยว่าเสียงจะไปถึงโน่นรึเปล่า และก็คงจะไปถึง เพราะเห็นซาง่าสะดุ้งและมองมาทางนี้

เอ่อ งั้นเหรอ รักทน รักนาน ในหลอดคนเดียว =_=;” ซิซีฟอสยิ้มเจื่อน

ฉันยังจำได้เลย ตอนที่เขาวิ่งเข้ามากอดฉันเพราะถูกท่านชิออนดุ ตอนนั้นนะ 8 ขวบ และใจก็เต้นเวลาโดนเขากอดตั้งแต่ตอนนั้นแหละ”

รักทน รักนาน ในหลอดคนเดียวจริงๆ กว่า 20 ปีทีเดียว...

หมุนๆๆ >o<” ไอโอรอสเริ่มหมุนขวด

และก็ตกที่ผม...

เปลี่ยนกติกาใหม่~!! ถามคำถามก่อน 'จริงหรือดริ้งค์' >O<!!” จู่ๆไอ้บ้ามานิกอลด์ก็ตะโกนขึ้นมา ทุกคนยกมือเห็นด้วยกันพรึ่บ

แง้วววววววว!!!! TOT เปลี่ยนหาดาบเดี่ยวรึไงฟระ?! แล้วไอ้พวกนั้นน่ะยกมือขึ้นทำมายยย!!!” ผมเสมองพวกที่นั่งล้อมวงกันอยู่ บ้างก็เตรียมเหล้าให้ผมดื่ม

หาเรื่องแกล้งตูอีกแล้วใช่ม้ายยยยยยยยยยย TOT

เรกูลัสคร้าบ~! อยากรู้จักว่าแอบชอบใครอยู่...? *-*” ตาเป็นประกายเชียว

ยังต้องให้บอกอีกเหรอ?! -O-” ผมถามกลับไป

แล้วใครล่ะ?” ไอโอรอสถามย้ำ ถามหาพ่อง?!(ขอโทษที่หยาบคาย หงุดหงิดโคตรๆ TOT)

ยาโตะครับ TOT อกหักมา 72 ครั้งแล้วคร้าบ TT^TT” ผมเพิ่มคำตอบไปเพื่อความพอใจของฝ่ายตรงข้าม และผมก็แย่งขวดมาหมุนแบบไม่รีรอ

เกมก็เล่นต่อไปเรื่อยๆจนมันเกินคำว่า 'สามสี่รอบ' ของมานิกอลด์

ไอ้ขวดเวร!! หมุนมาทางตูรอบที่ห้าแล้วนะเว้ย Y^Y

เอาล่ะๆ เรกูลัส คิดยังไงกับยาโตะ?” อัสพรอสถามเสียงใสที่แอบเชือดใจอยู่ลึกๆ

“'ดริ้งค์' คร้าบ~!!” ผมแบมือขอเหล้าทันที นอกจากรอบแรกแล้ว...ผมก็ไม่ตอบ 'จริง' เลยสักครั้ง

ดริ้งค์อีกแล้ว เซ็งง่ะ =^=;” อัสพรอสทำหน้าเซ็ง

อึกๆ หมดแล้วคร้าบ~! =O=;” ผมส่งแก้วคืนให้คาร์เดียที่กลายเป็นบาร์เทนเดอร์จำเป็น โอย...หนักๆหัวแล้วสิ...

แล้วมันก็ผ่านไปสิบกว่ารอบ...และมันก็ตกที่ผมทุกรอบ...

“ 'ดริ้งค์' คร้าบ~!!!” ไม่รู้ว่าเพราะอะไรหรือเหล้ามันอร่อย...ผมขอดริ้งค์ซะทุกรอบเลย...

นี่ ฉันว่าเรกูลัสมันเมาแล้วล่ะ เอามันกลับที =O=;” ชูร่าออกความคิดเห็น งั้นเหรอ? ครายมาว? ตูยางม่ายมาว~?!!

ยางม่ายมาวว้อย!! =O=!” ผมลุกขึ้นแล้ววิ่งออกไปจากที่ตรงนั้น ไปที่ไหนก็ไม่รู้

เฮ้ย?! เรกูลัส!!” เหมือนว่าซิซีฟอสกำลังวิ่งไล่ผมมาเลย ฮะๆ วิ่งหนีดีกว่า เรื่องหนีนี่ผมถนัด~ โดดซ้อมจากอ.จอมเฮี้ยบได้ตั้งหลายครั้งแน่ะ ถึงจะโดนทำโทษให้แบกหินหนักร้อยตันก็ไม่แคร์~

วิ่งๆๆๆๆ วิ่งๆๆๆๆ วิ่งไป ไป ไป...~...

เหมือนจะออกจากเขตของหาดส่วนตัวแล้วแฮะ...

อา ลมเย็นสบายจัง...ผมชอบลมเย็นๆแบบนี้...

ผมก้าวเดินลงไปบนพื้นทรายอย่าไม่ยี่หระ และค่อยๆเอาเท้าสัมผัสกับน้ำทะเลเย็นๆยามกลางคืน ดีจังที่ใส่กางเกงชายทะเลมา ลงเล่นน้ำตอนนี้เลยดีมั้ยเนี่ย ^O^//

ว้าย! ดูนั่นสิ ผู้ชายล่ะเธอ >o<!!” เสียงวี้ดว้ายมาจากทะเล ปรากฏร่างหญิงสาววัยแตกเนื้อ 4-5 คนอยู่ตรงหน้าผม

นางเงือก? *-*” ผมเดินเข้าไปหาสาวๆทันที สาวๆพวกนั้นในชุดบิกินีตัวจิ๋วกำลังเล่นน้ำทะเลอยู่ ตรงนี้เป็นหาดส่วนตัวของใครบางคนที่จัดปาร์ตี้เหมือนกัน สงสัยว่าผมจะหลงเข้ามาแฮะ ฮะๆๆ(ไม่สนใจอะไรเลยเนาะ เรคุง =[]=)

กรี๊ด!! ผู้ชายตัวเป็นๆด้วยล่ะ ยังเด็กอยู่เลยแน่ะ” ผู้หญิงคนหนึ่งพุ่งเข้ามาหาตัวผมลงเซล้ม หอมแก้มผมทีนึงก่อนจะไปวี้ดว้ายกับเพื่อนๆหล่อนต่อ

เด็กก็ช่างเถอะ ฝรั่งด้วยแฮะ...เหมือนกับพวกเราเลย” อ้อ ถึงว่าล่ะสำเนียงคุ้นๆ ภาษาอังกฤษนี่เอง

อายุเท่าไหร่เหรอ?” อีกคนถาม

“15 ครับ...” ผมตอบเสียงแผ่ว หน้าอกทรงโตพวกนั้นกำลังเข้ามาบดเบียดร่างกายของผม...

อ่อนกว่าพวกเราแค่ 2-3 ปีเองแน่ะ น่ารัก~!” ใครคนหนึ่งคว้าผมเข้าไปกอดจูบลูบคลำ ผมก็เผลอไผลตามฤทธิ์แอลกอฮอล์ไป

จนกระทั่งผู้หญิงที่ดูเหมือนจะอายุมากที่สุดในกลุ่มประกบปากจูบกับผมอย่างดูดดื่มนั่นแหละ สติของผมจึงดับวูบไป...

 

.

.

.

 

...ให้ตายเถอะ ถ้าซิซีฟอสไม่ขอให้ช่วยตามหานาย...อย่าหวังเลยว่าฉันจะชายตามองหานาย...

ร่างบางคิดพลางสอดส่องสายตามองหาคนที่หายไป ขาเรียวเดินไปตามพื้นทรายเรื่อยๆกับเพื่อนสาว อันที่จริงเขาไม่ค่อยจะสนใจตามหาเด็กหนุ่มสักเท่าไหร่ เขาชอบที่จะคุยกับยูสุริฮะมากกว่าที่จะต้องนั่งฟังไอ้บ้าบางคนมาพร่ำเพ้อบอกรักเขาแทบทุกวัน

ฮิๆ ต๊าย~!! ถึงจะเด็กแต่กล้ามเป็นมัดเลยอ่ะแก >.,<” เสียงหื่นๆของหญิงสาวคนไหนก็ไม่รู้ดังออกมา ร่างบางที่สงสัยก็รี่เดินเข้าไปดูใกล้ๆ

ฮะๆ ว้าย! มือไวจัง หลุดติดมือไปแล้วแน่ะ >///<” เสียงสาวๆวี้ดว้ายกันจนน่ารำคาญ ยูสุริฮะจึงใจดีสู้เสือ เดินนำร่างบางออกไป

ฮ่าๆ อา...เหล่านิมฟ์ของผม~ อื้ม~!!!”

นี่ ยาโตะ...ฉันคิดว่าเขาต้องอยู่แถวนี้แน่ๆ” ยูสุริฮะฟังจากเสียงเมื่อสักครู่ แล้วเอ่ยกับเพื่อนชายเบาๆ

...หงุดหงิด...หงุดหงิดเป็นบ้า! ทำไมมาทำอะไรในที่แบบนี้นะ?! -*-...

ยาโตะสาวเท้าเข้าไปในบริเวณใกล้ๆกับเสียงที่ได้ยิน แม้จะคิดว้ในใจแล้วว่าจะต้องทำใจกับภาพที่เห็น แต่สติของเขาก็เหมือนกับแก้วที่ถูกโยนใส่พื้นหินจากที่สูงจนมันแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ควานหาชิ้นส่วนมาต่อกันเหมือนเดิมไม่ได้ ร่างบางยืนนิ่ง ขาแข็งทื่อเมื่อเห็นภาพตรงหน้า...

เด็กหนุ่มท่ามกลางสาวๆในชุดบิกินีว่ายน้ำที่เปลือยท่อนบน และในมือของเขามีชิ้นส่วนของชุดพันรอบมือเต็มไปหมด นั่นหมายความว่าเขาเป็นคนถอดชุดของสาวๆพวกนั้นด้วยตัวเอง ยังไม่พอ...เขายังปล่อยให้สาวๆพวกนั้นผลัดกันจูบยิ่งกว่ามีสมบัติแล้วผลัดกันชมเสียอีก

อันที่จริง...เรื่องพวกนี้เขาไม่ค่อยจะใส่ใจเท่าใดนัก ด้วยนิสัยที่ติดมาจากตอนที่ไปอยู่อเมริกาสองเดือน เขาก็เลยคล้ายๆกับอเมริกันบอยไปสักหน่อย สำหรับเขา...สาวๆพวกนี้ก็เป็นแค่ Just one night stand!

เรกูลัส...” ยาโตะกดเสียงต่ำก่อนจะกำหมัดแน่น

...ไหนบอกว่ารักฉันมากไง แล้วไหงมาทำตัวแหลกเหลวเละเป็นโจ๊กแบบนี้!!...

ยะ...ยาโตะ” ยูสุริฮะรีบเข้ามาปรามยาโตะที่กำลังฟิวส์ขาด

ถอยไป ยูสุริฮะ!” ยาโตะย่างสามขุมเข้าไปหากลุ่มของวัยรุ่นที่เกือบจะมีเซ็กส์หมู่บนชายหาด หญิงสาวจึงต้องหลีกให้กับท่าทีฉุนเฉียวของเพื่อนชายอย่างจำยอม

ว้าย~!! จับอะไรน่ะ >///<” เสียงวี้ดว้ายดังไม่หยุด พร้อมกับเสียงหัวเราะร่าของเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงกลางกลุ่ม

ฮะๆ หุ่นดีกันจัง ทุกคนเลย~” เรกูลัสปล่อยให้สาวๆละเลงริมฝีปากลงบนเรือนร่างของเขาเต็มที่ ราวกับจะประชดชีวิต...

ใบหน้าของเขาแดงก่ำ แต่ทว่าดูเหงาและเศร้าโศก หัวใจล่องลอยพร่ำเพ้อถึงใครบางคนที่ไม่ได้อยู่ที่ตรงนี้(แต่กำลังใกล้เข้ามา) เสื้อยืดทีเชิ้ตสีขาวที่ใส่มาด้วยหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ เหลือแต่กางเกงขาสามส่วนที่กะว่าจะใช้ลงเล่นน้ำคืนนี้ตัวเดียวที่ปิดร่างกายอยู่

เรกูลัส” เสียงหวานร้องเรียก 'เพื่อน' ที่กำลังโดนรุม เด็กหนุ่มหันไปมองก่อนจะเบิกตากว้าง

ยะ ยาโตะ? นี่ฉันคงจะเมาจนตาฝาดหูเฝื่อนไปแล้วแน่ๆ” เรกูลัสพึมพำพลางหลับตาลงหัวเราะกับตัวเองเบาๆ

กลับได้แล้ว” ร่างบางพยายามคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติ ไม่ให้สั่นเพราะความโกรธ

เป็นไปไม่ได้หรอกที่นายจะมาตามฉัน...ฮะๆๆ” เขายังคงหลับตาหัวเราะ พร้อมกับร่ำไปกับความสุขที่สาวๆกำลังมอบให้เขา

เรกูลัส ฉันบอกให้นายกลับเดี๋ยวนี้!!” เสียงหวานออกคำสั่ง คราวนี้เขากลับมองร่างบางตาขวาง

ไม่” พอเขาบอกกลับมาแบบนั้น มือเรียวกำหมัดแน่นก่อนจะสาวเท้าเข้าไปกระชากตัวร่างสูงออกมา

กรี๊ด! แกเป็นใคร?! มาแย่งตัวหนุ่มน้อยไปทำไม?!” สาวเจ้านางหนึ่งกรีดร้องขึ้นมาพลางกระชากตัวร่างสูงกลับลงไปกองที่พื้นทราย

ฉันไม่จำเป็นจะต้องบอกพวกเธอ!! ฉันมีหน้าที่แค่พาหมอนี่กลับที่พัก!!” ยาโตะหยิบเสื้อของร่างสูงที่วางกองอยู่ใกล้แล้วเดินไปพยุงตัวร่างสูงให้ลุกขึ้น

กรี๊ด!! เอาคืนมานะ ไอ้บ้า!!” หญิงสาวอีกคนร้องและพยายามเข้าไปกระชากตัวเรกูลัสกลับคืน ร่างบางจึงหยิบบิกินีที่ติดมือร่างสูงมาสาดใส่หน้าสาวๆจนหน้าหงายกันไปเป็นแถบๆ

อย่ามายุ่งกับเขา!! นังร่าน!” ยาโตะด่าทิ้งท้ายก่อนจะเอาแขนแกร่งพาดไหล่ แล้วพยุงร่างสูงออกมาจากที่ตรงนั้น

นานทีเดียวที่กว่าจะลากร่างสูงออกมาจากตรงนั้นได้โดยไม่เตะต่อยพวกสาวๆเหล่านั้น จนกระทั่งพวกเขามาถึงบังกะโลที่พักของยาโตะ ร่างบางให้ร่างสูงนอนพักบนโซฟายาว ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

เดี๋ยวฉันจะไปถามไอโอเรียนะว่าพอจะมีที่ว่างให้เขานอนมั้ย? นอกจากห้องของไอโอเรียแล้วก็ไม่มีที่อื่นแล้วล่ะ” ยูสุริฮะว่าพลางวิ่งออกไปจากบ้านบังกะโลของยาโตะที่พักอยู่กับเทนมะที่หลับไปแล้ว

ร่างบางพยักหน้าในเพื่อนสาวก่อนจะนั่งมองร่างสูงพลางใช้มือยื้อไปสะกิดเบาๆ

เรกูลัส”

ไม่มีปฏิกิริยาตอบรับจากเด็กหนุ่มที่เอนหลับกับโซฟาไปแล้ว ยาโตะรู้สึกหงุดหงิดจึงเข้าไปในห้องน้ำแล้วถือขันออกมาพร้อมกับน้ำที่เต็มขัน สาดตู้มใส่คนที่กำลังเข้าสู่นิทรา...

ซ่า~!!!

อ๊ะ~!” ทันทีทันใด...ร่างสูงลุกขึ้นมาด้วยปฏิกิริยาที่ไวต่อสิ่งรอบข้างอยู่แล้ว พอเห็นร่างบางยืนเท้าสะเอวอยู่ก็หน้ามุ่ย แล้วเอนตัวลงนอนอีกรอบกับโซฟาเปียกๆ

หายบ้ารึยัง หา?!” เสียงหวานแว้ดใส่ เจ้าคนตัวเปียกนอนขดอยู่บนโซฟา

เลขสวย ครั้งที่ 66 แล้วนะเนี่ย” เด็กหนุ่มหันหลังใส่ร่างบางที่ยืนกัดฟันกรอดๆอยู่

ทำไมถึงไปทำอะไรแบบนั้น?!” ยาโตะขว้างขันลงบนพื้นอย่างหงุดหงิด

สนใจด้วยเหรอ?” น้ำเสียงติดจะน้อยใจถูกส่งมาจากปากของคนที่นอนขดอยู่บนโซฟา

ก็ต้องสนใจสิ!! ก็นายน่ะเป็น...”

เพื่อน!!!”

“?!!”

ฉันรู้ว่านายจะพูด...คำนั้นทำร้ายจิตใจฉันมาก ถ้านายไม่พูดฉันจะซาบซึ้งใจมาก...มากๆ” ไม่รู้ว่าเสียงทุ้มแตกหนุ่มนั้นสั่นเพราะอะไร อาจจะเพราะหนาวก็เป็นได้...แต่ร่างบางก็ไม่สนใจอยู่ดีแหละ

เรกูลัส!!”

เอาเลย! เอาสิ! จะพูดอะไรอีก!! 72 ครั้งที่ผ่านมานายปฏิเสธไม่เหมือนกันเลยสักครั้ง!! ครั้งล่าสุดก็บอกว่าเกลียดฉัน...แล้วไง?! แล้วทีนี้ก็ไปลากฉันออกมาจากพวกสาวๆทำไม?!” น้ำเสียงน้อยใจอย่างเห็นได้ชัด แต่ความโมโหของร่างบางที่มีต่อร่างสูงมันบดบังสิ่งนั้นไว้

ท่านซิซีฟอสให้ฉันกับยูสุริฮะออกไปตามหานาย” เสียงหวานตอบชัดเจน

ขอบคุณที่ไม่ห่วงใยกัน” อาจเป็นเพราะแอลกอฮอล์ที่ทำให้เขาเก็บอารมณ์ได้ไม่เก่งเหมือนเคย ประชดประชันเสียจนร่างบางรู้สึกหงุดหงิด

โว้ย~!! พูดดีๆหน่อยไม่ได้รึไง หา?!! ทำไมต้องประชดด้วย!!” ร่างบางกระแทกนั่งลงบนเก้าอี้อย่างอารมณ์เสีย

“...ขอโทษ ฮึก...” เพราะหลุดสะอื้นออกมา ทำให้ร่างบางหันไปสนใจแผ่นหลังที่กำลังสั่นเทานั้น ร่างบางไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมจะต้องไปสนใจคนที่ตัวเองบอกว่าเกลียดด้วย

หนะ...หนาวงั้นเหรอ?” ร่างบางเข้าไปค้นหาผ้าห่มในห้องนอนข้างๆแล้วเอามาคลุมไหล่คนที่นอนขดอยู่บนโซฟา

กลัวว่าฉันจะหนาวตายคาที่พักของนายรึไง?” ร่างสูงประชดประชันไม่เลิก ร่างบางพยายามคิดว่ามันเป็นเพราะแอลกอฮอล์ที่ทำให้คนร่าเริงและเอาแต่ยิ้มกลายเป็นคนอมทุกข์และชอบประชดประชันแทน

ไอ้บ้า!!” ร่างบางที่ตั้งใจจะไม่ด่าก็ได้ด่าจนได้... กระแทกตัวนั่งลงกับโซฟาด้วยความหงุดหงิด

...ทำไมฉันจะต้องมาห่วงไอ้บ้านี่ด้วย...

โมโหเพราะฉันเหรอ? ขอโทษนะ ยาโตะ...” ไอ้นี่ก็ไม่รู้อารมณ์ อยู่ๆก็สำนึกตัวได้...

ช่างเหอะ คุยกับนายก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องสักเท่าไหร่ ให้ฉันไปนั่งคุยกับยูสุริฮะยังสนุกกว่าเลย” ร่างบางว่า หารู้ไม่ว่าทำร้ายจิตใจร่างสูงไปนับครั้งไม่ถ้วนอีกแล้ว...

She can't see the way your eyes (เธอไม่เห็นหรอก เวลาที่ดวงตาของนาย...)
Light up when you smile (
เป็นประกายตอนที่นายยิ้ม)
She'll never notice how you stop and stare (
เธอไม่สังเกตหรอก ว่านายหยุดและมอง...)
Whenever she walks by (
เวลาที่เธอดินผ่าน)

เพราะเสียงพึมพำที่เป็นทำนองเพลง ทำให้ร่างบางเลิกหงุดหงิดและหันมามองด้วยความสนใจ พร้อมทั้งเงี่ยหูฟังรอแปลเนื้อเพลงที่ร่างสูงร้องออกมาโดยไร้ซึ่งดนตรี

And you can't see me wantin' you the way you want her

(และนายก็มองไม่เห็นว่าฉันก็อยากจะได้นายเหมือนที่นายอยากได้เธอ)
But you are everything to me (
แต่นายคือทุกสิ่งทุกอย่างของฉันนะ)

“...ไอ้คนบ้า” ถึงจะปากจะด่า แต่ปากก็ดันยิ้มออกมาซะงั้น ร่างนั่งฟังต่อไปเรื่อยๆอย่างไม่รู้สึกเบื่อ แต่มันกลับทำให้หัวใจของเขาพองโตขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ

And I just wanna show you (แค่อยากให้นายรู้ว่านะ)
She don't even know you (
เธอไม่รู้จักตัวตนของนายเลยสักนิด)
She's never gonna love you like I want to (
เธอจะไม่รักนายเหมือนที่ฉันรักนายหรอก)
And you just see right through me (
และเธอก็มองผ่านฉันทุกที)

but if you only knew me (แต่เพียงแค่นายรู้จักฉันสักนิด)
We could be a beautiful, miracle, unbelievable (
เราจะเป็นสิ่งสวยงาม ปาฏิหาริย์ สิ่งที่เหลือเชื่อ)
Instead I'm just invisible... (
แทนที่ฉันจะโดนมองผ่าน...)

...เขินเว้ย... ร่างบางร้องท้วงในใจ ยกมือขึ้นปิดแก้มทันทีที่เพลงจบ

Rrrrr...

เสียงโทรศัพท์ดังขัดจังหวะพอดี ร่างบางรีบรับและลงไปคุยที่ข้างนอกทันที

ว่าไง? ยูสุริฮะ”

[โชคร้ายหน่อยนะ ไอโอเรียไม่ยอมออกมาจากห้องเลย สงสัยจะมีความสุขอยู่กับมารีน]

เฮ้อ แล้วคนอื่นล่ะ?”

[สละโสดกับเรียบร้อย...เหลือแค่ห้องเจ้าบ่าวกับห้องเจ้าสาวที่ห้ามเข้า...]

ให้มันได้อย่างนี่สิ หงุดหงิดเป็นบ้า!”

[สงสัยว่าจะต้องให้เรกูลัสนอนกับนายซะแล้ว]

ไม่เอาเด็ดขาด!”

[นายต้องทำ!]

เอามันไปนอนกับเธอแทนเซ่!!”

[ได้ไง ฉันเป็นผู้หญิงนะ]

ฉันไม่เคยมองเธอเป็นผู้หญิงเลยนะ”

[นาย...ไอ้ตาถั่ว!!]

โว้ย!! ช่างมัน ยังไงซะฉันก็ไม่อยากนอนกับไอ้บ้านั่น!!”

[ก็ได้ๆ ฉันจะไปถามพวกสเปคเตอร์ให้ละกัน น้องชายฉันก็อยู่ที่นั่นพอดี]

ขอบใจ”

แล้วร่างบางก็วางสาย...พร้อมๆกับที่...

You're on the phone ,With your girlfriend ,She's upset (นายกำลังคุยโทรศัพท์กับแฟนนาย เธอกำลังอารมณ์เสีย)
She's going off about ,Something that you said (
เธอไม่เข้าใจที่นายพูด)
She doesn't get your humor ,Like I do (
ไม่เข้าใจมุขตลกของนาย อย่างที่ฉันเข้าใจ)

...ไอ้บ้านั่นร้องเพลงอีกแล้ว!!...

ร่างบางแทบโยนมือถือลงพื้น แต่ก็แอบสังเกตว่าเรกูลัสอาบน้ำแล้วเรียบร้อย แต่ยังนุ่งผ้าขนหนูตัวเดียวอยู่ที่เอว เรือนผมที่เปียกน้ำลู่ลงแนบศีรษะ แต่ด้วยความที่เป็นคนผมชี้...มันก็ยังมีบางส่วนที่ตั้งขึ้นทำให้เหมือนกับยังค้างทรงเดิมอยู่ ยาโตะวิ่งกลับเข้าไปในบังกะโลก่อนจะชี้หน้าด่าร่างสูงอย่างไม่บันยะบันยัง

อะ...ไอ้บ้า! หน้าไม่อาย! หน้าทำด้วยยางมะตอยรึไง หา?! ทำไมไม่รู้จักใส่เสื้อผ้าให้มันเรียบร้อย...เอ่อ ฉันลืมไปว่านายไม่มีเสื้อผ้าที่นี่...” แต่ก็ยังยั้งไว้ทันเมื่อนึกขึ้นได้... ร่างบางเข้าไปค้นหาเสื้อเชิ้ตที่พอจะให้ร่างสูงใส่ได้แล้วยื่นให้ เขาก็รับมาใส่โดยไม่พูดไม่จา ก่อนจะเอ่ยร้องเพลงขึ้นต่อ

I'm in my room ,It's a typical Tuesday night (ฉันกำลังอยู่ในห้อง มันเป็นคืนวันอังคารที่แสนธรรมดา)
I'm listening to the kind of music ,She doesn't like (
ฉันกำลังฟังเพลง ที่แฟนของนายไม่ชอบ)
She'll never know your story ,Like I do (
และเธอก็ไม่รู้เรื่องของนาย อย่างที่ฉันรู้)

เป็นจังหวะเดียวกันที่ยูสุริฮะจะมารับตัวเรกูลัสไปนอนที่บังกะโลของสเปคเตอร์พอดี เขาจึงร้องอย่างใส่อารมณ์ทันที แต่ยาโตะที่เห็นว่าร่างสูงยังนุ่งท่อนล่างเพียงผ้าขนหนู จึงด่าออกไปอีกรอบ (ก่อนจะด่า...หัดดูความจริงซะบ้าง ว่าเรคุงมีเสื้อผ้าใส่มั้ย?)

เรกูลัส!! ไอ้บ้าสมองปลวก!! นายจะใส่ชุดนี้ออกไปข้างนอกเหรอ?!!!”

โอย...เสียงเพลงมาจากไหนวะ หนวกหู -O-” เดธมาส์กเดินออกมาจากบังกะโลแล้วโวยวายเป็นคนแรก

เพราะเสียงร้องเพลงและเสียงด่าที่ตะโกนลั่น ทำให้คนอื่นๆออกมาจากบังกะโลและทยอยเดินมาดูที่บังกะโลที่ทั้งสองอยู่ แต่เพราะร่างสูงยังไม่ได้สติ(เมาค้าง) จึงได้ร้องเพลงต่อไปแบบไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น

But she wears short skirts ,I wear t-shirts (แต่เธอสวมกระโปรงสั้น ส่วนฉันใส่เสื้อยืดทีเชิ้ต)
She's cheer captain ,And i'm on the bleachers (
เธอเป็นกัปตันเชียร์ และฉันนั่งที่อัฒจรรย์)
Dreaming about the day ,When you wake up and find (
ฝันถึงวันที่นายจะตาสว่างและพบว่าสิ่งที่นายตามหา...)
That what you're looking for ,Has been here the whole time (
อยู่ตรงนี้มาโดยตลอด)
If you could see ,That i'm the one (
ถ้านายลองมองดู ก็จะรู้ว่าฉันคือ...)
Who understands you ,Been here all along (
คนที่เข้าใจนาย อยู่ตรงนี้มาโดยตลอด)
So why can't you ,See you belong with me ,You belong with me. (
ทำไมนายถึงไม่เห็นว่าเราเข้ากันได้แค่ไหน?)

...อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก คนอื่นอย่ามามุงดูได้ม้ายยยยยย TOT...

ยาโตะคร่ำครวญในใจ เพราะแววตาของเรกูลัสที่จ้องมองมาทางเขามันช่างดูจริงจังกับเนื้อเพลงเหลือเกิน เหมือนกับว่า...ร่างสูงกำลังร้องเพลงเพื่อบอกความในใจอย่างนั้นแหละ ทั้งยังทำท่าชี้นิ้วใส่ยูสุริฮะอีก

โห...เมาแล้วเอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ย” มานิกอลด์ว่าพลางกอดอกมอง

นี่แหละน้า ประโยชน์ของเหล้า ^O^” คาร์เดียยิ้มร่า “ไอ้หนูนี่ใจแข็งจริงๆ โดนสารภาพรัก บอกรักทุกวี่ทุกวันแบบนั้นยังไม่แสดงท่าทีหวั่นไหวออกมาเลย”

“...จะว่าไปก็สงสารเรกูลัสนะ ชอบมาตั้งแต่ยาโตะเสยปลายคางกระเด็นไปติดต้นไม้ T^T” ซิซีฟอสเห็นใจหลานชายคนเดียว

นั่นมันครั้งแรกที่เจอกันเลยนี่หว่า -O-” คาร์เดียว่าพลางมองเรกูลัสที่กำลังถอดเสื้อออกเพราะเหงื่อเริ่มออก(เพิ่งจะใส่ได้ไม่นานเนี่ยนะ)

Walking the streets ,With you and your worn out jeans (เดินบนถนนกับนายและกางเกงยีนส์ตัวเก่ง)
I can't help thinking ,This is how it ought to be (
ฉันอดคิดไม่ได้ว่าเรื่องมันควรจะเป็นแบบนี้)
Laughing on a park bench ,Thinking to myself (
นั่งหัวเราะอยู่บนม้านั่ง พลางคิดกับตัวเองไปว่า...)
Hey, isn't this easy? (
เฮ้ แบบนี้มันก็ดีนะ?)

เรกูลัสเดินรุกเข้าหายาโตะพร้อมทั้งร้องเพลงอย่างชัดถ้อยชัดคำจนยาโตะชักจะเริ่มกลัว ขาของยาโตะสะดุดกับเก้าอี้และก็นั่งลงไปบนเก้าอี้พอดิบพอดี แล้วเรกูลัสก็นั่งลงตรงที่พักแขนของเก้าอี้

...ว้อยยยย กลัวโว้ยยย!!! มันจะปล้ำตูม้ายยยยยย TOT ชุดมันยิ่ง...ว้อยยยยยยย!!!...

And you've got a smile ,That could light up this whole town (นายมีรอยยิ้มที่ทำให้ทั้งเมืองสว่างได้)
I haven't seen it in awhile ,Since she brought you down (
และฉันก็ไม่เห็นมันตั้งแต่นายคบกับเธอ)
You say you're fine ,I know you better than that (
นายบอกว่านายไม่เป็นไร แต่นายก็หาใหม่ที่ดีกว่านี้ได้)
Hey whatchu doing ,With a girl like that (
เฮ้ แล้วนายจะทำอะไรกับผู้หญิงพรรค์นั้นล่ะ?)

ตรงท่อน 'And you've got a smile' เรกูลัสฉีกยิ้มกว้างพร้อมหอมแก้มยาโตะฟอดใหญ่ จนเจ้าตัวหน้าแดงไปจนถึงใบหู พวกผู้ใหญ่ที่มองก็หัวเราะร่ากับความน่ารักของเด็กๆ

She wears high heels ,I wear sneakers (เธออาจจะสวมส้นสูง และฉันใส่รองเท้าใบ)
She's cheer captain ,I'm on the bleachers (
เธอเป็นกัปตันเชียร์ และฉันนั่งที่อัฒจรรย์)
Dreaming about the day ,When you wake up and find (
ฝันถึงวันที่นายจะตาสว่างและพบว่าสิ่งที่นายตามหา...)
That what you're looking for ,Has been here the whole time (
อยู่ตรงนี้มาโดยตลอด)

เรกูลัสทำหน้าเศร้าพลางเอาหัวเอนซบกับหัวของยาโตะ แล้วจูบเบาๆที่เรือนผมนุ่มๆตั้งๆสีดำของยาโตะ ก่อนจะไล้ริมฝีปากลงมาที่ใบหูเล็กที่กำลังแดงจัด

...ขนลุกเกรียว...

If you could see ,That i'm the one (ถ้านายลองมองดู ก็จะรู้ว่าฉันคือ...)
Who understands you ,Been here all along (
คนที่เข้าใจนาย อยู่ตรงนี้มาโดยตลอด)
So why can't you ,See you belong with me (
ทำไมนายถึงไม่เห็นว่าเราเข้ากันได้แค่ไหน?)
Standing by and ,Waiting at your backdoor (
ยืนอยู่ข้างๆและรอที่หลังประตู)
All this time ,How could you not know (
ตลอดเวลาที่ผ่านมา นายไม่รู้ได้ไง)
Baby ,You belong with me ,You belong with me. (
ว่า...ที่รัก เราเข้ากันได้)

Have you ever thought (นายเคยลองคิดบ้างมั้ย?)
Just maybe (
ว่าบางที)
You belong with me? (
นายอาจเหมาะกับฉัน)

ทันทีที่เพลงจบ...ยาโตะก็ตั้งสติจะวิ่งหนี แต่ก็ถูกคว้าข้อมือไว้และดึงเข้าไปกอดแน่นแทน ริมฝีปากอุ่นๆประกบปิดริมฝีปากนุ่มนิ่มที่กำลังจะแหกปากร้องตะโกนขอความช่วยเหลือ เรียวลิ้นอุ่นเกี่ยวรัดลิ้นเล็กไม่ให้รังสรรค์คำพูดออกมาอีก

ร่างบางดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอดของร่างสูง แต่ยิ่งดิ้นเท่าไหร่ วงแขนแกร่งก็ยิ่งพันธนาการร่างของเขาเอาไว้แน่นยิ่งกว่าเดิม และยิ่งรสจูบแรกที่ได้รับจากร่างสูงเร่าร้อนเท่าไหร่ เขาก็แทบจะละลายลงไปกองที่พื้น

วี้ดวิ้ว~!!!” มานิกอลด์ผิวปากแซว

แปะๆๆๆ

ซิซีฟอสตบมือให้อย่างรัวๆ

ย้ากกกกกกก!!! แมวน้อยสละโสดแล้วว้อย >o<!!!” คาร์เดียร้องลั่น

เจ๋งว่ะ!” อัสพรอสดีดนิ้วดังเป๊าะ

ได้พ่อสอนมาดี” เดฟเทรอสออกความเห็น

และทันใดนั้น...

เฮ้ยๆ ไม่ใช่ฉันนะเว้ย อย่าเพิ่งเบนสายตามามอง =_=;” ซิซีฟอสวิ่งเข้าไปหลบหลังเอลซิดเมื่อเห็นสายตากว่าร้อยคู่(?)จ้องมองมาที่เขา

เอ้าๆ มัวแต่สนใจเรื่องอื่นอยู่นั่นแหละ แล้ว 'เรยา' คู่นั้นล่ะ?” ยูสุริฮะชี้ไปทางยาโตะที่กำลังเบือนหน้าหลบจูบจากเรกูลัสอยู่

ปล่อยมัน” สาบานได้ว่านั่นคือคำพูดของบุพการี

เอาจริงเหรอ?” เอลซิดถามซิซีฟอสเสียงเคร่ง

แน่นอน นี่มันปาร์ตี้สละโสดนี่นา ฮ่าๆๆ ^O^v” เจ้าตัวชูสองนิ้วให้ แล้วโอบไหล่เอลซิดให้กลับเข้าไปนอนที่บังกะโลต่อ

...ก็จริงของมัน ฮะๆๆ...

เอลซิดคิดในใจพลางเดินคู่ไปกับซิซีฟอส

...โฮ่ เก่งไม่เบานะเนี่ยสุราที่รัก ทำให้หลานชายคนเดียวของฉันสละโสดได้แม้แต่ครั้งแรกที่ดื่ม...

ชาบู สุรา!! -O-

 

 

บทส่งท้าย

 

ฮึก T^T”

อะไรของแกเนี่ย?”

พี่คร้าบ...TOT”

จะมาไม้ไหนอีกละแก ฝักบัวรดน้ำนี่ไม่เอาอีกแล้วนะเว้ย!”

รักพี่คร้าบ~!! TOT”

ไอ้น้องรัก...อย่ามากอดขาพี่ =_=;”

ขอบคุณคร้าบ TOT”

เออๆ รู้แล้ว รีบๆออกไปเถอะ เจ้าสาวรอนานไม่รู้ด้วยนะ”

คร้าบ...มามะ จูบกันหน่อย ^3^”

ไอ้น้องลามปาม...”

เง้อ...ล้อเล่นครับ ^^;”

ไอโอรอสดันไหล่ไอโอเรียให้รีบออกไปจากห้องแต่งตัวแล้วไปยืนทำเท่คอยเจ้าสาวของตัวเองที่แท่นพิธีตรงสนามหญ้าในรีสอร์ท อ๊ะๆ อย่าเพิ่งสงสัย ด้วยเพราะอำนาจแห่งเคียวโก ไอโอรอสจึงได้อนุญาตให้ไอโอเรียกับมารีนแต่งงานพร้อมกันกับเขาได้

ตื่นเต้นอ่ะ” เรียออกท่าทางตื่นเต็มที่

ใจเย็นน่า” อีกฝ่ายที่บอกก็ใจเต้นแรงไม่แพ้กัน

พร้อมแล้วใช่มั้ย?” บาทหลวงจำเป็นเอ่ยกับเจ้าบ่าวทั้งสอง

ครับ ท่านซิซีฟอส” ทั้งสองตอบเสียงเดียวกัน

 

.

.

.

 

หลังงานแต่งจบลง (ตัดตอนมากเลย =[]=)

สองร่างกำลังนอนเล่นอยู่ใต้ต้นมะพร้าว(ใจกล้ามาก) คนหนึ่งนั่งนิ่ง อีกคนนอนหนุนตักอยู่ มือเรียวม้วนเส้นผมหนานุ่มของร่างสูงเล่นอย่างเพลิดเพลิน ร่างสูงก็นอนหลับตาพริ้มสมกับที่ชอบลมเย็นๆชายทะเล

คนบ้า...” เสียงหวานพึมพำเบาๆ

ได้ยินนะ” ร่างสูงเอ่ยทั้งๆที่ยังไม่ลืมตา

ก็ฟังไปสิ -^-” ร่างบางยู่ปากใส่อย่างขุ่นเคือง

อยากรู้จังว่าเมื่อคืนนี้ฉันทำอะไรลงไปบ้าง?”

อย่ารู้เลย -///-”

หน้าแดงทำไม?”

ไอ้ซื่อบื้อ!”

รู้ตัว ไม่ต้องย้ำ...”

ไม่ได้หน้าแดง”

ก็ได้ๆ ไม่หน้าแดงก็ได้ แล้วเมื่อคืนนี้...”

อย่าถามเสะ!! T///T”

อยากรู้อ่ะ!”

ไม่ใช่หน้าที่นายที่ต้องรู้!!”

ง่ะ...เดี๋ยวไปถามยูสุริฮะก็ได้ =w=”

ไม่ว้อย!! TOT”

ก็อยากรู้นี่...ว่าทำไมเมื่อเช้านายถึงได้มานอนกับฉันซะได้ แถมเสื้อผ้าก็ไม่ใส่อีก -O-”

ไม่ให้รู้เว้ย!! TOT”

ฉันคงจะขืนใจนายสินะ ขอโทษ...T^T”

ไอ้บ้า!! ไอ้โง่!! ซื่อบื้อ! ปัญญาอ่อน! สมองปลวก! สติปัญญาเท่ากับอะมีบา!!”

ด่าแฟนได้ไงอ่ะ อยากได้แฟนโง่เหรอ TOT”

โว้ยยย!!! ไอ้บ้า!!!”

แหงะ ก็คนมันไม่เข้าใจนี่นา แถมตอนเช้านายก็ดันมาบอกอีกว่าเราคบกันแล้ว -O-”

อย่าพูดเซ่ T///T”

ฉันรักนายนะ ยาโตะ ^_^”

แต่ฉันเกลียดนายโว้ย ไอ้บ้า!! T///T”

ง่ะ ฮือ...TT^TT” หูตก หางตก...

ช่างเถอะ ถ้านายอยากรู้ฉันก็จะเล่าเอง ตั้งใจฟังล่ะ -///-”

คร้าบ~”

ก่อนอื่น...นายปีนขึ้นไปปิดกล้องนั่นซะ ใครแอบเอามาวางไว้เนี่ย?!”

คร้าบๆๆ”

ว่าแล้วเรกูลัสก็ลุกขึ้นไปหยิบกล้องที่ซ่อนไว้หลังต้นมะพร้าวที่สามารถมองเห็นมุมที่เขานั่งอยู่กับยาโตะได้ชัดออก พร้อมกับ...

ไลท์นิ่ง โบลท์~!!!”

กล้องน้อยลอยละลิ่วมาทางพวกเราที่กำลังแอบนั่งตามสโตรกอยู่...

บรึ้มมมมมม~!!!!

อ๊ากกกกกกกกกกกก!!!” และนั่นคือภาพสุดท้ายก่อนที่คนเขียนและคนอ่านจะได้ไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มที่โรงพยาบาล...

Comment

Comment:

Tweet